Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

MIŁOSIERDZIE BOŻE NASZĄ NADZIEJĄ

Fot. Mał­go­rza­ta Pabis

W ramach ogło­szo­ne­go przez Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka Roku Świę­te­go Miło­sier­dzia – we wszyst­kich kate­drach oraz w wie­lu sank­tu­ariach i jubi­le­uszo­wych świą­ty­niach zosta­ły otwar­te Bra­my Miło­sier­dzia. Przez cały rok mogą piel­grzy­mo­wać przez nie wier­ni, co wią­że się z moż­li­wo­ścią uzy­ska­nia odpu­stu. Papież zachę­ca, by ten nad­zwy­czaj­ny Rok Świę­ty był cza­sem inten­syw­nej modli­twy, odno­wy ducho­wej, prze­ba­cze­nia,  otwar­cia na łaskę Boże­go Miło­sier­dzia oraz uczyn­ków miło­sier­dzia z naszej stro­ny wobec tych, któ­rzy ich naj­bar­dziej potrze­bu­ją.

BRAMY, PIELGRZYMKI, ODPUSTY

Fot. A. Woj­nar

8 grud­nia, w uro­czy­stość Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia NMP, kie­dy roz­po­czął się świę­ty czas w Koście­le, Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek otwo­rzył Drzwi Świę­te w Bazy­li­ce św. Pio­tra – znak obcho­dzo­ne­go w Koście­le Roku Świę­te­go. Kil­ka dni póź­niej, bo 13 grud­nia, Drzwi Świę­te – Bra­my Miło­sier­dzia zosta­ły otwo­rzo­ne zarów­no w rzym­skiej kate­drze, Bazy­li­ce na Late­ra­nie, jak i we wszyst­kich kościo­łach kate­dral­nych na świe­cie. Bra­my te, podob­ne do Drzwi Świę­tych Bazy­lik Wiel­kich w Rzy­mie, pozwa­la­ją dopeł­nić piel­grzym­ki jubi­le­uszo­wej rów­nież tym, któ­rzy nie mogą dotrzeć do sto­li­cy Kościo­ła kato­lic­kie­go. „Posta­na­wiam rów­nież, aby w tę wła­śnie nie­dzie­lę w każ­dym Koście­le lokal­nym, w Kate­drze, któ­ra jest Kościo­łem– Mat­ką dla wszyst­kich wier­nych, bądź też w Kon­ka­te­drach lub też w innych kościo­łach o szcze­gól­nym zna­cze­niu, zosta­ła otwo­rzo­na na cały rok taka sama Bra­ma Miło­sier­dzia. Według decy­zji Bisku­pa Ordy­na­riu­sza, taka Bra­ma będzie mogła być otwo­rzo­na rów­nież w sank­tu­ariach, miej­scach nawie­dza­nych przez wie­lu piel­grzy­mów, któ­rzy wła­śnie tam bar­dzo czę­sto doświad­cza­ją w ser­cu łaski i znaj­du­ją dro­gę do nawró­ce­nia. Każ­dy zatem Kościół lokal­ny będzie bez­po­śred­nio zaan­ga­żo­wa­ny w prze­ży­wa­nie tego Roku Świę­te­go, jako szcze­gól­ne­go momen­tu łaski i odno­wy ducho­wej. Jubi­le­usz będzie więc świę­to­wa­ny w Rzy­mie, tak jak i w Kościo­łach lokal­nych, jako znak widzial­ny komu­nii całe­go Kościo­ła. Wybra­łem datę 8 grud­nia, ponie­waż jest ona boga­ta w zna­cze­nie ze wzglę­du na współ­cze­sną histo­rię Kościo­ła. Otwo­rzę bowiem Drzwi Świę­te w pięć­dzie­sią­tą rocz­ni­cę zakoń­cze­nia Sobo­ru Waty­kań­skie­go II. Kościół czu­je potrze­bę żywe­go wspo­mi­na­nia tej chwi­li, gdyż wte­dy wła­śnie zaczy­nał się nowy bieg jego histo­rii. Ojco­wie zgro­ma­dze­ni na Sobo­rze czu­li potrze­bę, sil­ną jak praw­dzi­wy powiew Ducha Świę­te­go, mówie­nia o Bogu do ludzi ich cza­sów w spo­sób bar­dziej zro­zu­mia­ły. Po roz­bi­ciu murów, któ­re przez zbyt dłu­gi czas trzy­ma­ły Kościół w zamknię­ciu jak w uprzy­wi­le­jo­wa­nej cyta­de­li, nad­szedł czas na gło­sze­nie Ewan­ge­lii w nowy spo­sób. Nowy etap ewan­ge­li­za­cji, któ­ra trwa od zawsze. Nowe zaan­ga­żo­wa­nie dla wszyst­kich chrze­ści­jan, aby świad­czyć z więk­szym entu­zja­zmem i prze­ko­na­niem o swo­jej wie­rze. Kościół czuł odpo­wie­dzial­ność za bycie w świe­cie żywym zna­kiem miło­ści Ojca” – napi­sał Fran­ci­szek w bul­li „Mise­ri­cor­diae vul­tus”. Zgod­nie z życze­niem Ojca Świę­te­go, Bra­my Miło­sier­dzia powsta­ły nie tyl­ko w kate­drach, ale też w innych, wska­za­nych przez ordy­na­riu­szy kościo­łach, miej­scach szcze­gól­ne­go kul­tu. Świą­ty­nie te, zwa­ne kościo­ła­mi Miło­sier­dzia, są miej­sca­mi, w któ­rych moż­na zyskać odpust zupeł­ny dla sie­bie lub za zmar­łych. Zna­kiem wyjąt­ko­wo­ści obcho­dzo­ne­go Jubi­le­uszu, któ­ry dla Ojca Świę­te­go jest „żywym doświad­cze­niem bli­sko­ści Ojca i nie­ja­ko dotknię­ciem ręką Jego czu­ło­ści”, jest – nie­spo­ty­ka­na dotąd – duża licz­ba świą­tyń, w któ­rych sta­nę­ły Bra­my Miło­sier­dzia. W samej Pol­sce jest ich ponad 600. Na kościo­ły jubi­le­uszo­we wska­za­ne zosta­ły świą­ty­nie, któ­rym patro­nu­je Miło­sier­dzie Boże, bądź tam, gdzie kult Miło­sier­dzia jest żywy, a tak­że kościo­ły pod wezwa­niem apo­sto­łów Miło­sier­dzia: św. s. Fau­sty­ny, św. Jana Paw­ła II, czy bł. Micha­ła Sopoć­ki.
PIELGRZYMKA
„Piel­grzym­ka jest zna­kiem szcze­gól­nym w Roku Świę­tym, ponie­waż jest iko­ną dro­gi, któ­rą każ­da oso­ba prze­mie­rza w cza­sie swo­jej egzy­sten­cji. Życie jest piel­grzym­ką, a isto­ta ludz­ka to via­tor, piel­grzym, któ­ry prze­mie­rza dro­gę aż do osią­gnię­cia pożą­da­ne­go celu. Rów­nież po to, aby dotrzeć do Drzwi Świę­tych w Rzy­mie i w każ­dym innym miej­scu, będzie­my musie­li pójść na piel­grzym­kę, każ­dy na mia­rę wła­snych sił. Sta­nie się ona zna­kiem, że rów­nież miło­sier­dzie jest celem, któ­ry mamy osią­gnąć, a któ­ry wyma­ga zaan­ga­żo­wa­nia i poświę­ce­nia. Piel­grzym­ka zatem niech sta­nie się bodź­cem do nawró­ce­nia: prze­kra­cza­jąc Drzwi Świę­te pozwo­li­my się objąć miło­sier­dziu Boże­mu i zaan­ga­żu­je­my się, byśmy byli miło­sier­ni dla innych, tak jak Ojciec jest miło­sier­ny dla nas” – czy­ta­my w papie­skiej bul­li. Ojciec Świę­ty zachę­ca tak­że do ducho­we­go piel­grzy­mo­wa­nia przez Bra­my Miło­sier­dzia. Do tej szcze­gól­nej dro­gi i przyj­mo­wa­nia odpu­stów zapro­sze­ni są ci, któ­rzy fizycz­nie nie mają moż­li­wo­ści przy­być do kościo­ła jubi­le­uszo­we­go. Papież wska­zu­je w bul­li, że doświad­cze­nie bli­sko­ści z Panem będzie dla ludzi cho­rych, star­szych oraz samot­nych wiel­ką pomo­cą w prze­ży­wa­niu swo­jej cho­ro­by i cier­pie­nia. Jubi­le­usz, na co wska­zu­je papież Fran­ci­szek, od zawsze był zna­kiem amne­stii. W tym duchu pod­czas Roku Świę­te­go Miło­sier­dzia bra­my cel wię­zien­nych sta­ną się Drzwia­mi Świę­ty­mi, dla wszyst­kich tych, któ­rzy prze­cho­dząc przez nie skie­ru­ją myśli i modli­twę do Ojca, a odpust zupeł­ny będą mogli otrzy­mać w kapli­cach wię­zien­nych.
ODPUSTY
W wymie­nio­nym już doku­men­cie papie­skim oraz w wytycz­nych doty­czą­cych odpu­stów i sakra­men­tu poku­ty, zawar­tych w liście Papie­ża do Prze­wod­ni­czą­ce­go Papie­skiej Rady ds. Krze­wie­nia Nowej Ewan­ge­li­za­cji czy­ta­my, że w Roku Jubi­le­uszo­wym wier­ni mogą czer­pać z ducho­we­go skarb­ca Kościo­ła i uzy­ski­wać odpu­sty. Dodat­ko­we warun­ki zwią­za­ne z odpu­stem zupeł­nym w Roku Jubi­le­uszo­wym Miło­sier­dzia moż­na speł­nić na róż­ne spo­so­by: Wszy­scy wier­ni: – piel­grzy­mu­jąc do Drzwi Świę­tych (Bram Miło­sier­dzia) w jed­nej z czte­rech Bazy­lik Więk­szych w Rzy­mie lub w kate­drze albo w koście­le wyzna­czo­nym przez bisku­pa, uczest­ni­cząc we Mszy św., podej­mu­jąc reflek­sję nad miło­sier­dziem, odma­wia­jąc wyzna­nia wia­ry („Wie­rzę w Boga” lub „Wie­rzę w Jed­ne­go Boga”), a tak­że modląc się w inten­cjach Ojca Świę­te­go. Dodat­ko­wo nale­ży speł­nić jeden lub kil­ka uczyn­ków miło­sier­dzia co do duszy lub cia­ła oraz zaan­ga­żo­wać się w życie miło­sier­dziem, aby otrzy­mać łaskę peł­ne­go i głę­bo­kie­go prze­ba­cze­nia mocą miło­ści Ojca. Więź­nio­wie: – szcze­rze pra­gnąc na nowo włą­czyć się w życie spo­łe­czeń­stwa, trak­tu­jąc przej­ścia przez drzwi celi jako przej­ście przez Drzwi Świę­te, nawie­dza­jąc kapli­cę wię­zien­ną, uczest­ni­cząc we Mszy świę­tej, podej­mu­jąc reflek­sję nad miło­sier­dziem, odma­wia­jąc wyzna­nia wia­ry („Wie­rzę w Boga” lub „Wie­rzę w Jed­ne­go Boga”) oraz modląc się w inten­cjach Ojca Świę­te­go. Cho­rzy, star­si, samot­ni: – prze­ży­wa­jąc z wia­rą i rado­sną nadzie­ją swo­ją cho­ro­bę i cier­pie­nia, przyj­mu­jąc Komu­nię św. lub uczest­ni­cząc we Mszy świę­tej i modli­twie wspól­no­to­wej, rów­nież za pośred­nic­twem środ­ków maso­we­go prze­ka­zu.