Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (16)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Dzień Zmar­twych­wsta­nia Pana Jezu­sa jest naj­więk­szym świę­tem chrze­ści­jań­skim. Wie­le osób, wie­le rodzin, przez cały Wiel­ki Post, a szcze­gól­nie w Wiel­kim Tygo­dniu, przy­go­to­wu­je się na spo­tka­nie z Chry­stu­sem Zmar­twych­wsta­łym. Świę­te Tri­du­um Męki, Śmier­ci i Zmar­twych­wsta­nia jest darem dla każ­de­go z nas, jest też szan­są, któ­rą daje Bóg rodzi­nom, aby przy Krzy­żu, w sło­wie Bożym, w ado­ra­cji Naj­święt­sze­go Sakra­men­tu i przy pustym Gro­bie umoc­ni­ły swo­ją miłość, wier­ność powo­ła­niu. Z wiel­ką poko­rą całuj­my Krzyż w Wiel­ki Pią­tek, bar­dzo świa­do­mie – tym bar­dziej w roku 1050-lecia Chrztu Pol­ski – odnów­my przy­rze­cze­nia chrzciel­ne w Wigi­lię Pas­chal­ną. Udział w pro­ce­sji rezu­rek­cyj­nej umac­nia naszą nadzie­ję pokła­da­ną w Bogu, pozwa­la głę­biej prze­żyć z Chry­stu­sem zwy­cię­stwo życia nad śmier­cią, dobra i praw­dy nad grze­chem, pie­kłem i sza­ta­nem. Dobrze, że rodzi­ce przy­cho­dzą z dzieć­mi do kościo­ła w Wiel­ką Sobo­tę, aby poświę­cić pokar­my, ale nie moż­na robić wra­że­nia, że jest to naj­waż­niej­szy akt reli­gij­ny w świę­ta wiel­ka­noc­ne. Tłu­macz­my dzie­ciom, że bara­nek przy­po­mi­na Chry­stu­sa, któ­ry umarł za nas na krzy­żu, a jaj­ko przy­po­mi­na o wyj­ściu Pana Jezu­sa z gro­bu. Poświę­ce­nie pokar­mów jest wezwa­niem, aby­śmy przed jedze­niem i po jedze­niu pomo­dli­li się, indy­wi­du­al­nie lub wspól­nie, a przy­naj­mniej się prze­że­gna­li – tak­że w szko­le, na sto­łów­ce czy w restau­ra­cji. Do puste­go gro­bu bie­gli Apo­sto­ło­wie, Piotr i Jan. Piotr pierw­szy wszedł do gro­bu, potem Jan. Gdy po latach św. Jan Apo­stoł wspo­mi­nał to wyda­rze­nie, napi­sał: „Ujrzał i uwie­rzył” (J 20,8). Świę­ta wiel­ka­noc­ne są ducho­wym wej­ściem do puste­go gro­bu, aby na nowo uwie­rzyć w zmar­twych­wsta­nie Pana Jezu­sa i w nasze zmar­twych­wsta­nie. Zmar­twych­wsta­li­śmy w Chry­stu­sie poprzez odro­dze­nie w Chrzcie świę­tym. Powsta­je­my z ducho­wej śmier­ci, gdy się spo­wia­da­my. Apo­stoł Naro­dów wzy­wa: „Szu­kaj­cie tego, co w górze… Dąż­cie do tego, co w górze, nie do tego, co na zie­mi” (Kol 3,1–2). „Miło­sier­dzie Boga jest Jego odpo­wie­dzial­no­ścią za nas… Jak On jest miło­sier­ny, tak też i my jeste­śmy wezwa­ni, by być miło­sier­ny­mi: jed­ni wobec dru­gich” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, Bul­la Mise­ri­cor­diae vul­tus, p. 9).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Każ­dy z nas, każ­da rodzi­na ma swe doświad­cze­nie prze­ży­wa­nia przy­go­to­wa­nia do świąt oraz prze­ży­wa­nia Wiel­kie­go Tygo­dnia i Wiel­ka­no­cy. Co trze­ba zmie­nić w pro­gra­mie tego przy­go­to­wa­nia, aby w Roku Miło­sier­dzia szcze­gól­nie owoc­nie prze­żyć ten czas łaski?