Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (21)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Pod­nió­sł­szy ręce bło­go­sła­wił ich. A kie­dy ich bło­go­sła­wił, roz­stał się z nimi i został unie­sio­ny do nie­ba” – czy­ta­my w Ewan­ge­lii św. Łuka­sza (Łk 24,50–51). Św. Mate­usz zapi­sał sło­wa Pana Jezu­sa wstę­pu­ją­ce­go do nie­ba: „Idź­cie więc i nauczaj­cie wszyst­kie naro­dy, udzie­la­jąc im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świę­te­go” (Mt 28,19). U św. Mar­ka czy­ta­my: „Jezus uka­zaw­szy się Jede­na­stu powie­dział do nich: Idź­cie na cały świat i gło­ście Ewan­ge­lię wszel­kie­mu stwo­rze­niu. Kto uwie­rzy i przyj­mie chrzest, będzie zba­wio­ny; a kto nie uwie­rzy, będzie potę­pio­ny” (Mk 16,15–16). W Dzie­jach Apo­stol­skich św. Łukasz zapi­sał jesz­cze inne sło­wa Pana Jezu­sa odcho­dzą­ce­go z zie­mi do Ojca: „Gdy Duch Świę­ty zstą­pi na was, otrzy­ma­cie Jego moc i będzie­cie moimi świad­ka­mi… aż po krań­ce zie­mi” (Dz 1,8). Przy­po­mnia­ne tek­sty Pisma Świę­te­go uzu­peł­nia­ją się. Wszyst­kie sło­wa Pana Jezu­sa wypo­wie­dzia­ne przed odej­ściem z zie­mi odno­si­my do naszej teraź­niej­szo­ści, do sytu­acji i zadań mał­żeń­stwa i rodzi­ny, do posłan­nic­twa Kościo­ła. Pan Jezus odszedł do Ojca, ale pozo­stał wśród ludzi i miesz­ka w nas: „Oto Ja jestem z wami…” (Mt 28,20). Otrzy­mu­je­my moc Ducha Świę­te­go, aby­śmy sło­wem i życiem, a tak­że zaan­ga­żo­wa­niem apo­stol­skim gło­si­li Ewan­ge­lię, pocią­ga­li bliź­nich do Chry­stu­sa. Wnie­bo­wstą­pie­nie wciąż nam przy­po­mi­na, że jeste­śmy powo­ła­ni, aby idąc przez zie­mię, speł­nia­jąc swo­je obo­wiąz­ki, doszli do domu Ojca. Roz­ma­wia­my w rodzi­nie o wiecz­no­ści, o tym, czy dane sło­wa, decy­zje, czy­ny, pro­wa­dzą nas do nie­ba, czy – prze­ciw­nie – odda­la­ją nas od Boga. Wyko­rzy­stuj­my róż­ne sytu­acje, by roz­ma­wiać o wiecz­no­ści: śmierć kogoś bli­skie­go, zna­jo­me­go, śmierć w wypad­ku, o czym sły­szy­my w środ­kach prze­ka­zu. Uczmy się wza­jem­nie w rodzi­nie patrzeć na życie, na spra­wy wiel­kie i małe, pod kątem wiecz­no­ści. Pan Jezus już teraz daje nam życie wiecz­ne (por. J 10,27–28). „Kościół żyje swo­im auten­tycz­nym życiem, kie­dy wyzna­je i gło­si miło­sier­dzie… i kie­dy ludzi przy­bli­ża do Zba­wi­cie­lo­wych zdro­jów miło­sier­dzia, któ­rych jest depo­zy­ta­riu­szem i sza­fa­rzem” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, Bul­la Mise­ri­cor­diae vul­tus, p. 11).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Wyko­rzy­stam róż­ne oka­zje, szcze­gól­nie w tym tygo­dniu, by bliź­nim, w rodzi­nie i w oto­cze­niu przy­ja­ciół, przy­po­mi­nać o nie­bie, o obec­no­ści Pana Jezu­sa w nas i pośród nas.