Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (22)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

W cza­sie ślu­bu śpie­wa­ny jest hymn do Ducha Świę­te­go „O Stwo­rzy­cie­lu, Duchu, przyjdź”. Nowo­żeń­cy i wszy­scy uczest­ni­cy litur­gii z prze­ję­ciem i wzru­sze­niem słu­cha­ją tego hym­nu, a nie­któ­rzy pró­bu­ją włą­czyć się w śpiew. Nato­miast budzi zdzi­wie­nie to, że w wie­lu kościo­łach nie jest śpie­wa­ny cały hymn, tyl­ko pierw­sza, dru­ga i ostat­nia zwrot­ka. Opusz­cza się sło­wa: „Bo moc z pra­wi­cy Boga masz… Świa­tłem roz­ja­śnij naszą myśl, w ser­ca nam miłość świę­tą wlej, I wątłą sła­bość naszych ciał, Pokrzep… Nie­przy­ja­cie­la odpędź w dal”. Ta modli­twa do Ducha Świę­te­go jest potrzeb­na narze­czo­nym nie tyl­ko w chwi­li zawie­ra­nia Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa, le przez całe życie. Pan Jezus Zmar­twych­wsta­ły powie­dział Apo­sto­łom: „Weź­mij­cie Ducha Świę­te­go” (J 20,22). Dar Ducha Świę­te­go udzie­la nowym mał­żon­kom, któ­rzy potrze­bu­ją ducha miło­ści, jed­no­ści i ducho­wej mocy, nadziei i poko­ju. Św. Paweł pisze: „Nikt nie może powie­dzieć bez pomo­cy Ducha Świę­te­go: Panem jest Jezus” (1 Kor 12,3). Duch Świę­ty, któ­ry od Ojca i Syna pocho­dzi, poma­ga nam uwie­rzyć, w wie­rze trwać i wia­rę roz­wi­jać oraz daje nam odwa­gę, aby wia­rę wyzna­wać: w mał­żeń­stwie, w rodzi­nie, w pra­cy, w gro­nie przy­ja­ciół. Są mał­żeń­stwa, któ­re nie tyl­ko obcho­dzą jubi­le­usze mał­żeń­skie, ale każ­de­go roku wspo­mi­na­ją swój ślub i przyj­mu­ją wte­dy Komu­nię świę­tą. Znam mał­żeń­stwo, któ­re w rocz­ni­cę zwar­cia Sakra­men­tu Mał­żeń­stwa, w obec­no­ści dzie­ci, odna­wia­ją przy­się­gę mał­żeń­ską. Opo­wia­da­ją o tej prak­ty­ce i zachę­ca­ją do tej prak­ty­ki inne mał­żeń­stwa. „Wszy­scy bowiem w jed­nym Duchu zosta­li ochrzcze­ni, aby sta­no­wić jed­no cia­ło” (1 Kor 12,12). „Jed­no cia­ło” – dar chrztu, i dar dla mał­żeń­stwa. Przed Ewan­ge­lią w dniu Zesła­nia Ducha Świę­te­go śpie­wa­ny jest hymn: „Przyjdź Świa­tło­ści sumień… Obmyj, co nie­świę­te… Ulecz nasze rany… Pro­wadź zabłą­ka­ne”. „Gdzie­kol­wiek są chrze­ści­ja­nie, każ­dy powi­nien tam odna­leźć oazę miło­sier­dzia” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, Bul­la Mise­ri­cor­diae vul­tus, p. 12).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Cho­ciaż jeden raz w tygo­dniu wezwij­my Ducha Świę­te­go. Gdy nie wie­my, jak postą­pić – szcze­gól­nie w mał­żeń­stwie i rodzi­nie, pro­śmy o świa­tło i moc Ducha Świę­te­go. Gdy jest róż­ni­ca zdań w rodzi­nie, pro­śmy wspól­nie o świa­tło.