Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (24)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Św. Paweł pisał do Gala­tów: „Nadzi­wić się nie mogę, że tak szyb­ko chce­cie od Tego, któ­ry was łaską Chry­stu­sa powo­łał, przejść do innej Ewan­ge­lii. Innej jed­nak Ewan­ge­lii nie ma; są tyl­ko jacyś ludzie, któ­rzy sie­ją wśród was zamęt i któ­rzy chcie­li­by prze­krę­cić Ewan­ge­lię Chry­stu­so­wą” (Gal 1,6–7). Wyja­śnie­nie i upo­mnie­nie Paw­ło­we odno­si się do wszyst­kich cza­sów, do wszyst­kich napięć, kon­flik­tów i roz­ła­mów w Koście­le. Odnie­śmy te sło­wa św. Paw­ła do naucza­nia i do dusz­pa­ster­stwa mał­żeństw oraz rodzin. W ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach cało­ścio­wą naukę Kościo­ła kato­lic­kie­go o teo­lo­gii i ety­ce miło­ści, życia, mał­żeń­stwa i rodzi­ny podał Sobór Waty­kań­ski II, Kate­chizm, a wśród papie­ży św. Jan Paweł II. Świę­ty Papież-Polak w szcze­gól­ny spo­sób prze­ka­zał Kościo­ło­wi naukę o miło­ści i życiu w opar­ciu o pra­wo natu­ral­ne i Obja­wie­nie. Jan Paweł II odno­sił naucza­nie o mał­żeń­stwie i rodzi­nie do Boga Stwór­cy i Zbaw­cy, do god­no­ści czło­wie­ka, do świę­to­ści mał­żeń­stwa i rodzi­ny. Pod­kre­ślał sta­łość i nie­zmien­ność naucza­nia: o nie­na­ru­szal­no­ści życia od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci, o trwa­ło­ści mał­żeń­stwa, wier­no­ści, o rodzi­nie jako domo­wym Koście­le. Mówił i pisał o łasce i grze­chu, o czy­sto­ści przed­mał­żeń­skiej, o cudzo­łó­stwie i nawró­ce­niu, o anty­kon­cep­cji. Jego naucza­nie jest peł­ne sza­cun­ku i miło­sier­dzia wobec tych, któ­rzy żyją bez łaski sakra­men­tu, przy­po­mi­nał o warun­kach roz­grze­sza­nia tych ludzi. Wie­lu kato­li­ków, tak­że wśród paste­rzy, odno­sząc się do wypo­wie­dzi i naucza­nia Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, szcze­gól­nie do adhor­ta­cji „O miło­ści w rodzi­nie” twier­dzi, że nauka adhor­ta­cji jest kon­ty­nu­acją, ale i nowo­ścią, szcze­gól­nie w prak­ty­ce dusz­pa­ster­skiej. Papież Fran­ci­szek napi­sał adhor­ta­cję w Roku Miło­sier­dzia. Pra­gnie wszyst­kim, tak­że tym, któ­rzy nie zdo­ła­li wypeł­nić ide­ału ewan­ge­licz­ne­go, podać rękę, by nie utra­ci­li nadziei. Wśród róż­nych opi­nii, komen­ta­rzy, waż­ne jest, by czy­ta­jąc doku­ment papie­ża Fran­cisz­ka, wcze­śniej odno­wić zna­jo­mość naucza­nia Kate­chi­zmu i naucza­nia św. Jana Paw­ła II o mał­żeń­stwie i rodzi­nie. Wte­dy pozo­sta­nie­my wier­ni zasa­dzie cią­gło­ści naucza­nia Kościo­ła, a rów­no­cze­śnie będzie­my doce­niać subiek­tyw­ne sytu­acje mał­żon­ków i rodzin, co nam pomo­że przy­jąć i oka­zać Boże Miło­sier­dzie. „Innej Ewan­ge­lii nie ma… Gdy­by wam kto gło­sił Ewan­ge­lię róż­ną od tej, któ­rą od nas otrzy­ma­li­ście – niech będzie prze­klę­ty!… gdy­bym jesz­cze teraz ludziom chciał się przy­po­do­bać, nie był­bym słu­gą Chry­stu­sa” (Gal 1,9–10). „Kościół w żad­nym przy­pad­ku nie może wyrzec się pro­po­no­wa­nia peł­ne­go ide­ału mał­żeń­stwa… Dzi­siaj bar­dziej istot­ny niż dusz­pa­ster­stwo nie­po­wo­dzeń jest wysi­łek dusz­pa­ster­ski na rzecz umoc­nie­nia mał­żeń­stwa” (Adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia, p. 307).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia Poroz­ma­wia­my (naj­pierw z Bogiem) o swo­jej sytu­acji w rodzi­nie, z poko­rą, nie bojąc się praw­dy. Poroz­ma­wiaj­my, co to zna­czy: nie osą­dzać ludzi, ale – grzech nazwać „po imie­niu”.