Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

OBRONA ŻYCIA

O CELACH KRUCJATY MODLITWYOBRONIE POCZĘTYCH DZIECI

Ini­cja­to­ra­mi i orga­ni­za­to­ra­mi Kru­cja­ty Modli­twy w Obro­nie Poczę­tych Dzie­ci byli, w 1980 roku, kato­li­cy świec­cy, współ­pra­cu­ją­cy z Insty­tu­tem Rodzi­ny przy Papie­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej w Kra­ko­wie (kie­ro­wa­nym przez dr Wan­dę Pół­taw­ską – człon­ka Papie­skiej Rady ds. Rodzi­ny) oraz Wydzia­łem Dusz­pa­ster­stwa Rodzin Kurii Metro­po­li­tal­nej w Kra­ko­wie.

Twarz dziec­ka ok. 5 mie­się­cy od poczę­cia. (Fot. A. Zachwie­ja)

Ufa­jąc w potę­gę modli­twy, orga­ni­za­to­rzy posta­no­wi­li pro­wa­dzić i ini­cjo­wać w spo­sób sys­te­ma­tycz­ny modli­twę w inten­cji obro­ny życia poczę­tych dzie­ci: prze­bu­dze­nia świa­do­mo­ści spo­łecz­nej odno­śnie do pro­ble­mu zabi­ja­nia nie­na­ro­dzo­nych dzie­ci i uwraż­li­wie­nie spo­łe­czeń­stwa na war­tość życia, a tak­że odpo­wie­dzial­ność za każ­de poczę­te życie ludz­kie oraz dopro­wa­dze­nia do anu­lo­wa­nia usta­wy z 27 kwiet­nia 1956 roku o tzw. prze­ry­wa­niu cią­ży i uzna­nia pra­wa do życia każ­de­go poczę­te­go dziec­ka. Sys­te­ma­tycz­ną modli­twę w inten­cji obro­ny życia roz­po­czę­to 12 paź­dzier­ni­ka 1980 r. (w Ogól­no­świa­to­wym Dniu Modlitw w Inten­cji Rodzin, zarzą­dzo­nym przez Ojca Świę­te­go Jana Paw­ła II). Na prze­ło­mie 1980 i 1981 roku opra­co­wa­no nowy modli­tew­ny
pro­gram Kru­cja­ty, zgod­nie z któ­rym uczest­nik zobo­wią­zu­je się przez okres roku: codzien­nie modlić się w inten­cji obro­ny życia, raz w mie­sią­cu w dzień powsze­dni uczest­ni­czyć we Mszy św., przyj­mu­jąc Komu­nię św. w tej inten­cji (cho­rzy, któ­rzy nie mogą uczest­ni­czyć we Mszy św. win­ni ofia­ro­wać w tej inten­cji dzień swe­go cier­pie­nia). Od 1980 r. napły­nę­ło oko­ło 100 tysię­cy zgło­szeń uczest­nic­twa z całe­go kra­ju. W 1986 r. Metro­po­li­ta Kra­kow­ski, ks. kard. Fran­ci­szek Machar­ski, mia­no­wał ks. Sta­ni­sła­wa Maślan­kę, die­ce­zjal­ne­go dusz­pa­ste­rza rodzin, asy­sten­tem kościel­nym Kru­cja­ty Modli­twy w Obro­nie Poczę­tych Dzie­ci; nomi­na­cję tę prze­dłu­żył nowy Metro­po­li­ta Kra­kow­ski ks. kard. Sta­ni­sław Dzi­wisz. 7 stycz­nia 1993 roku Sejm RP anu­lo­wał zbrod­ni­czą usta­wę abor­cyj­ną i przy­jął nową usta­wę chro­nią­cą życie. Wie­rzy­my, że był to tak­że efekt naszych ufnych, wytrwa­łych i pokor­nych modlitw, zano­szo­nych do Boga. W XXV-lecie Kru­cja­ty cele modli­tew­ne Kru­cja­ty zosta­ły zmo­dy­fi­ko­wa­ne, a w XXXV-lecie wpro­wa­dzo­na zosta­ła do pro­gra­mu inten­cja prze­bła­gal­na za odrzu­co­ny dar życia i zobo­wią­za­nie do postu. Od 1956 roku w naszej Ojczyź­nie zabi­to oko­ło 20 milio­nów poczę­tych dzie­ci. Ta licz­ba nie obej­mu­je poczę­tych dzie­ci, któ­rych życie znisz­czo­no kil­ka, kil­ka­na­ście dni po ich zaist­nie­niu, poprzez sto­so­wa­nie środ­ków wcze­sno­po­ron­nych: wkła­dek wewnątrz­ma­cicz­nych i pigu­łek „dzień po”, a tak­że tych istot ludz­kich, któ­re zgi­nę­ły w trak­cie sto­so­wa­nia pro­ce­du­ry in
Rącz­ki dziec­ka w 7 tygo­dniu od poczę­cia

vitro. To wiel­ka zbrod­nia, któ­ra obcią­ża sumie­nie nasze­go naro­du: nie­wie­lu z nas może powie­dzieć, że uczy­ni­ło wszyst­ko, co było moż­li­we, dla rato­wa­nia poczę­tych dzie­ci. Milio­ny razy, w naszym naro­dzie odrzu­ci­li­śmy wiel­ki Dar Boży – życie czło­wie­ka, zła­ma­li­śmy V Przy­ka­za­nie Boże „Nie zabi­jaj”, nie dotrzy­ma­li­śmy zobo­wią­zań zło­żo­nych w Jasno­gór­skich Ślu­bach Naro­du. Pro­rok naszych cza­sów, Świę­ty Jan Paweł II, jak­że czę­sto i zde­cy­do­wa­nie bro­nił życia – jako Biskup Kra­kow­ski i Papież ostrze­gał przed wiel­ki­mi moral­ny­mi kon­se­kwen­cja­mi tych maso­wych zama­chów na życie czło­wie­ka i jed­no­cze­śnie, jako Apo­stoł Boże­go Miło­sier­dzia uka­zy­wał wiel­kie źró­dło nadziei jakim – dla każ­de­go grzesz­ni­ka – jest nie­zmie­rzo­ne Miło­sier­dzie Boże. Trze­ba naszej poku­ty, w wymia­rze naro­do­wym, obej­mu­ją­cej modli­twę eks­pia­cyj­ną, czy­ny pokut­ne i post, aby wypro­sić u Wszech­moc­ne­go, Miło­sier­ne­go Boga daro­wa­nie tej strasz­li­wej winy. Trze­ba z ufno­ścią i wytrwa­ło­ścią pro­sić Miło­sier­ne­go Boga o daro­wa­nie nam grze­chów prze­ciw życiu czło­wie­ka, kar docze­snych i wiecz­nych, i umac­nia­nie cywi­li­za­cji życia w naszej Ojczyź­nie. Dzię­ku­je­my za zasad­ni­czy wzrost sza­cun­ku do życia poczę­tych dzie­ci Doświad­cza­my tego w bez­po­śred­nich kon­tak­tach z naszy­mi roda­ka­mi, wyni­ka to tak­że z licz­nych son­da­ży oraz ze sta­ty­styk, doty­czą­cych listów oby­wa­te­li wysy­ła­nych do Sej­mu RP w obro­nie życia czło­wie­ka. Ogra­ni­czę się tyl­ko do wyni­ków dwóch son­da­ży. W bada­niu prze­pro­wa­dzo­nym w 2010 roku przez GfK Polo­nia, za „pra­wem” do abor­cji bez ogra­ni­czeń opo­wie­dzia­ło się tyl­ko 5 proc. respon­den­tów. W ankie­cie CBOS (prze­pro­wa­dzo­nej w lip­cu 2013 r.) 75 proc. bada­nych wyra­zi­ło opi­nię, że abor­cja jest złem i nigdy nie może być uspra­wie­dli­wia­na. Dzię­ku­je­my za zasad­ni­cze, pozy­tyw­ne zmia­ny pra­wa 7 stycz­nia 1993 roku Sejm RP anu­lo­wał zbrod­ni­czą usta­wę abor­cyj­ną i przy­jął usta­wę gene­ral­nie chro­nią­cą życie poczę­tych dzie­ci, nie­ste­ty z trze­ma tzw. wyjąt­ka­mi. Zapi­sa­ne w tej usta­wie „wyjąt­ki” to nie żaden kom­pro­mis mię­dzy obroń­ca­mi życia a siła­mi pro­abor­cyj­ny­mi, ale wynik ostrej wal­ki poli­tycz­nej w Sej­mie RP, efekt ówcze­sne­go ukła­du sił poli­tycz­nych. Od 7 stycz­nia 1993 roku obroń­cy życia, pod­kre­śla­jąc, że uchwa­le­nie tej usta­wy jest wiel­kim suk­ce­sem, doma­ga­li się i nie­ustan­nie doma­ga­ją się wyeli­mi­no­wa­nia tych trzech hanieb­nych wyjąt­ków. Dzię­ku­je­my za spa­dek licz­by zabójstw poczę­tych dzie­ci W roku 1980 ofi­cjal­nie zare­je­stro­wa­no 137 950 abor­cji; w roku 2005 – 225, a w roku 2013 – 744. To wiel­ki spa­dek, ale dane „ofi­cjal­ne” zawsze są nie­peł­ne. Trze­ba tu przy­wo­łać rze­tel­ne sza­cun­ki, ujmu­ją­ce cał­ko­wi­tą licz­bę zabójstw nie­na­ro­dzo­nych. Według nich, na prze­ło­mie lat sie­dem­dzie­sią­tych i osiem­dzie­sią­tych ubie­głe­go stu­le­cia ginę­ło w Pol­sce rok­rocz­nie oko­ło 1 milio­na nie­na­ro­dzo­nych dzie­ci; w ostat­nich latach, w tzw. pod­zie­miu abor­cyj­nym, ginie oko­ło 10 tys. dzie­ci rocz­nie. Dzię­ku­je­my Wszech­moc­ne­mu Bogu i Mat­ce Naj­święt­szej za każ­de ura­to­wa­ne życie dziec­ka, ura­to­wa­ne sumie­nia rodzi­ców, pra­cow­ni­ków służ­by zdro­wia! Pro­wa­dzi­my modli­twę bła­gal­ną o dal­szy wzrost sza­cun­ku wobec życia czło­wie­ka nie­na­ro­dzo­ne­go, cho­re­go, w pode­szłym wie­ku Dzię­ku­jąc Panu Bogu i Mat­ce Bożej za przed­sta­wio­ne powy­żej – bar­dzo skró­to­wo – wiel­kie pozy­tyw­ne zmia­ny, pro­si­my o dal­szy wzrost sza­cun­ku wobec życia każ­de­go czło­wie­ka. Osią­gnię­ty w naszym spo­łe­czeń­stwie dotych­cza­so­wy poziom sza­cun­ku wobec życia czło­wie­ka jest sto­sun­ko­wo wyso­ki. Nie­ste­ty, są dwa bole­sne wyjąt­ki: spo­ra część spo­łe­czeń­stwa akcep­tu­je pro­ce­du­rę in vitro i jest znacz­ne przy­zwo­le­nie na sto­so­wa­nie środ­ków wcze­sno­po­ron­nych, tzw. pigu­łek „dzień po”. Dla­te­go potrzeb­na jest wiel­ka, żar­li­wa modli­twa, aby Pola­cy odrzu­ci­li pro­ce­du­ry, środ­ki far­ma­ko­lo­gicz­ne czy urzą­dze­nia, któ­re powo­du­ją śmierć poczę­tej isto­ty ludz­kiej w kil­ka dni po jej zaist­nie­niu. Potrzeb­ne jest tak­że przy­bli­że­nie całe­mu spo­łe­czeń­stwu tra­gicz­nej praw­dy: w trak­cie pro­ce­du­ry in vitro ginie oko­ło 90 proc. poczę­tych dzie­ci; rodzi się żywych tyl­ko oko­ło 5 proc. poczę­tych tą meto­dą dzie­ci. Potrzeb­na jest edu­ka­cja spo­łecz­na, któ­ra uka­że napro­tech­no­lo­gię jako etycz­ną, sza­nu­ją­cą życie i god­ność czło­wie­ka, sku­tecz­ną i tań­szą meto­dę pomo­cy bez­dziet­nym mał­żon­kom. Pro­si­my Wszech­moc­ne­go Boga o wpro­wa­dze­nie pre­cy­zyj­ne­go wzmoc­nie­nia ochro­ny życia w naszej Kon­sty­tu­cji W Kon­sty­tu­cji RP z roku 1997 zapi­sa­no arty­kuł 38 o brzmie­niu: „Rzecz­po­spo­li­ta Pol­ska zapew­nia każ­de­mu czło­wie­ko­wi praw­ną ochro­nę życia”. W nor­mal­nych warun­kach, dla uczci­wych, rze­tel­nych poli­ty­ków, praw­ni­ków i leka­rzy ten kon­sty­tu­cyj­ny zapis powi­nien być wystar­cza­ją­cy, aby sku­tecz­nie chro­nić życie każ­de­go czło­wie­ka, a więc rów­nież czło­wie­ka nie­na­ro­dzo­ne­go, nie­peł­no­spraw­ne­go czy w pode­szłym wie­ku. Wie­my jed­nak, jak „róż­ni” są i poli­ty­cy, i praw­ni­cy, i leka­rze; potrzeb­ny jest więc jed­no­znacz­ny kon­sty­tu­cyj­ny zapis. Trze­ba, w sytu­acji nasze­go człon­ko­stwa w UE, któ­ra for­su­je bar­ba­rzyń­skie pro­abor­cyj­ne usta­wo­daw­stwo, pre­cy­zyj­ne­go wzmoc­nie­nia ochro­ny życia w naszej pol­skiej Kon­sty­tu­cji i dopi­sa­nia do art. 38 słów: „od poczę­cia po natu­ral­ny kres”. Módl­my się do Wszech­moc­ne­go Boga i Maryi – Kró­lo­wej Pol­ski, aby jak naj­szyb­ciej uda­ło się wpro­wa­dzić taki zapis!