Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (37)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Żył pewien czło­wiek boga­ty, któ­ry ubie­rał się w pur­pu­rę i bisior i dzień w dzień świet­nie się bawił” (Łk 16,19). Ta przy­po­wieść – i sam począ­tek – jest obra­zem każ­de­go spo­łe­czeń­stwa, a tak­że obra­zem wie­lu rodzin. Z jed­nej stro­ny dosta­tek mate­rial­ny, a z dru­giej: „U bra­my jego pała­cu leżał żebrak okry­ty wrzo­da­mi, imie­niem Łazarz. Pra­gnął on nasy­cić się odpad­ka­mi ze sto­łu boga­cza” (Łk 16,20–21). W rodzi­nach nie­rzad­ko jest tak, że bogac­two mate­rial­ne łączy się z samot­no­ścią, nie­zro­zu­mie­niem, cza­sem z nie­wier­no­ścią i zdra­dą. Łazarz sym­bo­li­zu­je nie tyl­ko nie­do­sta­tek mate­rial­ny, ale i obo­jęt­ność, opusz­cze­nie, wyklu­cze­nie. Wie­lu mło­dych skar­ży się, że rodzi­ce dają im wie­le pie­nię­dzy na róż­ne nie­ko­niecz­ne rze­czy, ale nie mają dla nich cza­su, by poroz­ma­wiać. Przy­po­wieść kie­ru­je naszą uwa­gę ku wiecz­no­ści: ku nie­bu, ale rów­nież odrzu­ce­niu. Do każ­de­go z nas, do mał­żeń­stwa i rodzi­ny trze­ba skie­ro­wać zda­nie: „Mają Moj­że­sza i Pro­ro­ków, niech­że ich słu­cha­ją” (Łk 16,29). Wie­lu wie­rzą­cych, tak­że kato­li­ków, nie chce słu­chać „Moj­że­sza i Pro­ro­ków”, czy­li nauki papie­ży i złą­czo­nych z Pio­trem bisku­pów. Św. Jan Paweł II dał nam wspa­nia­łą syn­te­zę kato­lic­kiej nauki o god­no­ści czło­wie­ka, o świę­to­ści i trwa­ło­ści mał­żeń­stwa, o świę­to­ści i nie­na­ru­szal­no­ści życia od poczę­cia do natu­ral­nej śmier­ci, o rodzi­nie – domo­wym Koście­le, o zasa­dach moral­nych rzą­dzą­cych prze­ka­zem życia… Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek w ency­kli­ce o rodzi­nie pod­jął nie­któ­re szcze­gó­ło­we pro­ble­my życia mał­żeń­skie­go i rodzin­ne­go. Dziś popu­lar­ne sta­je się stwier­dze­nie: „mamy sumie­nie i sami roz­strzy­ga­my, co jest dobre, a co złe”. Św. Jan Paweł II przy­po­mi­nał, że sumie­nie nie two­rzy zasad, ale je odczy­tu­je i odno­si do kon­kret­nych sytu­acji. „Przyj­mu­jąc sie­bie nawza­jem i za łaską Chry­stu­sa, nowo­żeń­cy przy­rze­ka­ją sobie cał­ko­wi­te wza­jem­ne odda­nie, wier­ność i otwar­tość na życie” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p.73).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jakie posta­wy, czy­ny dzie­ła miło­ści pod­ję­li­śmy w Roku Miło­sier­dzia? Co się zmie­ni­ło, we współ­pra­cy z łaską Bożą, w naszej rodzi­nie w tym Roku łaski?