Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (39)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Ewan­ge­lia opi­su­je uzdro­wie­nie dzie­się­ciu trę­do­wa­tych (Łk 17,11–19). Cho­rzy zawo­ła­li do Pana Jezu­sa: „Jezu­sie, Mistrzu, uli­tuj się nad nami”. Pan Jezus ich uzdro­wił: „Idź­cie, pokaż­cie się kapła­nom. A gdy szli, zosta­li oczysz­cze­ni” (Łk 17,14). Miłość mał­żeń­ska, rodzin­na, wyma­ga wciąż oczysz­cza­nia, odno­wy, uzdro­wie­nia. Trąd grze­chu, ego­izmu, pychy, osła­bia jed­ność, nisz­czy miłość. Pan Jezus przy­cho­dzi, upo­mi­na, zachę­ca, prze­ba­cza, daje łaskę oczysz­cze­nia i siłę do zaczy­na­nia od nowa. „Pokaż­cie się kapła­nom” – pole­cił Pan Jezus. Może­my to wezwa­nie odnieść do kapła­nów Nowe­go Przy­mie­rza, a nawet do spo­wie­dzi. Dziś wie­lu ludzi, wie­lu tak­że kato­li­ków twier­dzi: mamy sumie­nie, jeste­śmy wol­ni, bez­po­śred­nio przed Bogiem roz­wią­zu­je­my swe pro­ble­my, nie zga­dza­my się z nie­któ­ry­mi zasa­da­mi moral­ny­mi gło­szo­ny­mi przez Kościół… Św. Jan Paweł II wie­lo­krot­nie przy­po­mi­nał, że sumie­nie nie two­rzy zasad, ale je odczy­tu­je. Przy­po­mi­nał, że sumie­nie trze­ba wycho­wy­wać,
kory­go­wać, odwo­łu­jąc się do nauki Urzę­du Nauczy­ciel­skie­go Kościo­ła. Jeden z uzdro­wio­nych przy­szedł podzię­ko­wać. „Wstań, idź, two­ja wia­ra cię uzdro­wi­ła” – powie­dział mu Pan Jezus (Łk 17,19). Wia­ra rodzi wdzięcz­ność wobec Boga i wobec ludzi, szcze­gól­nie w mał­żeń­stwie i rodzi­nie. Wdzięcz­ność Bogu za dar życia, za powo­ła­nie. Wdzięcz­ność wobec Boga rodzi wdzięcz­ność wobec współ­mał­żon­ka, rodzi­ców, teściów, dzie­ci. Życie nie­któ­rych rodzin jest peł­ne pre­ten­sji, żalu, wymó­wek, oskar­żeń, podej­rzeń – a za mało jest wdzięcz­no­ści. Św. Paweł pisze: „Jeśli trwa­my w cier­pli­wo­ści, wespół z Nim też kró­lo­wać będzie­my… On wia­ry docho­wu­je, bo nie może się zaprzeć sie­bie same­go” (2 Tm 2,12–13). „Współ­we­se­li się z praw­dą – to zna­czy cie­szy się z dobra dru­giej oso­by… gdy doce­nia­ne są jej zdol­no­ści i jej dobre dzie­ła” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 109).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Zro­bię rachu­nek sumie­nia (np. wie­czo­rem): ile razy dru­gą oso­bę pochwa­li­łem, ile razy podzię­ko­wa­łem, ile razy w sło­wach (myślach) mia­łem pre­ten­sję?