Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

PASTERSKIE NAUCZANIE

Z MIŁOŚCI A NIE Z LĘKU

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Celem poku­ty jest zro­zu­mie­nie popeł­nio­ne­go grze­chu przez grzesz­ni­ka oraz znisz­cze­nie w nim złych nawy­ków, jakie się w grze­szą­cym czło­wie­ku ukształ­to­wa­ły. Auten­tycz­na poku­ta musi wypły­wać z miło­ści, a nie z lęku. Celem poku­ty jest lecze­nie ran, któ­re grzech pozo­sta­wia zarów­no w indy­wi­du­al­nym czło­wie­ku, jak i w okre­ślo­nej wspól­no­cie. Grzech w swo­im pod­sta­wo­wym zna­cze­niu jest zawsze aktem kon­kret­nej oso­by, aktem wol­no­ści poje­dyn­cze­go czło­wie­ka, nie zaś całej gru­py czy wspól­no­ty. A jed­no­cze­śnie grzech indy­wi­du­al­ny doty­ka innych ludzi i szko­dzi rów­no­cze­śnie życiu spo­łecz­ne­mu, wpro­wa­dza­jąc i potę­gu­jąc w nim nie­ład, osła­bia­jąc jego jed­ność. Suma grze­chów oso­bi­stych, popeł­nio­nych przez wie­le osób, two­rzy grzesz­ne struk­tu­ry spo­łecz­ne i sytu­acje grze­chu. (…) Rodza­jem grze­chu spo­łecz­ne­go są tak­że grze­chy popeł­nia­ne czy­nem lub zanie­dba­niem ze stro­ny przy­wód­ców poli­tycz­nych, eko­no­micz­nych, związ­ko­wych, jeśli mając po temu wła­dzę, nie anga­żu­ją się z roz­trop­no­ścią w dzie­ło ulep­sza­nia i prze­mia­ny spo­łe­czeń­stwa według wymo­gów i moż­li­wo­ści na danym eta­pie dzie­jów.

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej pod­czas Mszy św. odpra­wio­nej w ramach „Wiel­kiej Poku­ty”, Jasna Góra, 15 X 2016 r.