Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (2)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Jan Chrzci­ciel, pro­rok adwen­to­wy, „gło­sił na Pusty­ni Judz­kiej te sło­wa: Nawróć­cie się, bo bli­skie jest kró­le­stwo nie­bie­skie” (Mt 3,1–2). Wie­le razy powta­rzał wezwa­nie pro­ro­ka Iza­ja­sza: „Głos woła­ją­ce­go na pusty­ni: Przy­go­tuj­cie dro­gę Panu, pro­stuj­cie ścież­ki dla Nie­go” (Mt 3,3). Do Jana Chrzci­cie­la „cią­gnę­ły Jero­zo­li­ma i cała Judea i cała oko­li­ca nad Jor­da­nem” (Mt 3,5) Przyj­mo­wa­no od Jana chrzest w Jor­da­nie, znak poku­ty, i wyzna­wa­no grze­chy. Po prze­ży­ciu Roku Miło­sier­dzia otrzy­mu­je­my łaskę Adwen­tu. Im lepiej prze­ży­je­my Adwent, tym owoc­niej­sze będą dla nas świę­ta Boże­go Naro­dze­nia. Zbli­ża­ją­ce się Świę­ta są wiel­ką szan­są dla umoc­nie­nia oraz odno­wie­nia jed­no­ści i miło­ści w rodzi­nie. „Ja was chrzczę wodą dla nawró­ce­nia; lecz Ten, któ­ry idzie za mną, moc­niej­szy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu san­da­łów. On was chrzcić będzie Duchem Świę­tym i ogniem” (Mt 3,11) – wołał Jan Chrzci­ciel. Sło­wa pro­ro­ka są peł­ne mocy: pocie­sza, wzy­wa do nawró­ce­nia i ostrze­ga: „Ma On wie­ja­dło w ręku… psze­ni­cę zbie­rze do spi­chrza, a ple­wy spa­li w ogniu nie­uga­szo­nym” (Mt 3,12). Św. Paweł daje nam, szcze­gól­nie zaś mał­żon­kom i rodzi­nom, kon­kret­ne wska­zów­ki, jak „pro­sto­wać ścież­ki życia” w cza­sie Adwen­tu: „Bóg, któ­ry daje cier­pli­wość i pocie­chę, niech spra­wi, aby­ście wzo­rem Chry­stu­sa te same uczu­cia żywi­li do sie­bie i zgod­nie jed­ny­mi usta­mi wiel­bi­li Boga i Ojca Pana nasze­go Jezu­sa Chry­stu­sa” (Rz 15,5–6). Jeśli w rodzi­nie jest wspól­na modli­twa, wszy­scy otrzy­mu­ją dar pocie­chy, a tak­że zdol­ność do cier­pli­wo­ści wobec człon­ków rodzi­ny. „Przy­gar­niaj­cie sie­bie nawza­jem, bo i Chry­stus przy­gar­nął was – ku chwa­le Boga” (Rz 15,7). Chry­stus przy­gar­nął nas przy­cho­dząc na świat, przy­gar­nął nas przez Chrzest, przy­gar­nia, gdy się spo­wia­da­my i modli­my. Przy­gar­nię­ci, przy­gar­niaj­my sie­bie nawza­jem: mąż żonę, żona męża, rodzi­ce niech przy­gar­nia­ją dzie­ci (jesz­cze przed uro­dze­niem), przy­gar­niaj­my oso­by star­sze. „Jeśli nie dba­my o cier­pli­wość, to zawsze będzie­my mie­li wymów­ki, aby reago­wać gnie­wem” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 92).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Pamię­taj­my w Adwen­cie o czci dla Mat­ki Bożej: Rora­ty, uro­czy­stość Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia Naj­święt­szej Maryi Pan­ny (8 grud­nia).