Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Uzasadnienie uchwały

Poseł spra­woz­daw­ca Anna Elż­bie­ta Sobec­ka
Pani Mar­sza­łek! Wyso­ka Izbo! Mam zaszczyt przed­sta­wić spra­woz­da­nie Komi­sji Kul­tu­ry i Środ­ków Prze­ka­zu z prac nad posel­skim pro­jek­tem uchwa­ły w spra­wie usta­no­wie­nia roku 2017 Rokiem Ada­ma Chmie­low­skie­go – Świę­te­go Bra­ta Alber­ta. Pod­czas prac komi­sji mówią­ca te sło­wa przed­sta­wi­ła syl­wet­kę oraz zna­cze­nie dorob­ku św. Bra­ta Alber­ta, któ­ry przy­czy­nił się do utrwa­le­nia naj­waż­niej­szych postaw spo­łecz­nych oraz dał Pola­kom nadzie­ję na nie­pod­le­głość i spra­wie­dli­wość spo­łecz­ną w cią­gu kolej­nych dzie­się­cio­le­ci. Adam Chmie­low­ski uro­dził się w dniu 20 sierp­nia 1845 r. w Igo­ło­mi pod Kra­ko­wem. Pocho­dził z ubo­giej rodzi­ny zie­miań­skiej, gdzie był wycho­wy­wa­ny w duchu głę­bo­kie­go patrio­ty­zmu. Pod­czas Powsta­nia Stycz­nio­we­go, mając 18 lat, po prze­gra­nej bitwie, w któ­rej został ran­ny, dostał się do nie­wo­li rosyj­skiej, gdzie bez środ­ków znie­czu­la­ją­cych ampu­to­wa­no mu nogę. Aby unik­nąć repre­sji władz car­skich, wyje­chał do Pary­ża, gdzie pod­jął stu­dia malar­skie. Wszę­dzie, gdzie prze­by­wał, wyróż­niał się posta­wą chrze­ści­jań­ską, a jego sil­na oso­bo­wość wywie­ra­ła duży wpływ na oto­cze­nie. Po ogło­sze­niu amne­stii w 1865 r., powró­cił do kra­ju i zaczął poszu­ki­wać nowe­go ide­ału życia, cze­go wyra­zem sta­ło się jego malar­stwo. Po pew­nym cza­sie pie­niędz­mi ze sprze­da­ży swo­ich obra­zów zaczął wspo­ma­gać naj­bied­niej­szych, a jego pra­cow­nia malar­ska sta­ła się przy­tuł­kiem dla ubo­gich. Z miło­ści do Boga i ludzi Adam Chmie­low­ski zre­zy­gno­wał z karie­ry i objął zarząd ogrze­wal­ni dla bez­dom­nych. Prze­niósł się tam na sta­łe, aby miesz­ka­jąc wśród naj­uboż­szych, poma­gać im w dźwi­ga­niu się z nędzy nie tyl­ko mate­rial­nej, ale i moral­nej. W dniu 25 sierp­nia 1887 r. Adam Chmie­low­ski przy­wdział sza­ry habit ter­cjar­ski i przy­jął imię Albert. Był czło­wie­kiem głę­bo­kiej wia­ry. Odzna­czał się hero­icz­ną miło­ścią bliź­nie­go, dzie­ląc los z naj­uboż­szy­mi i pra­gnąc przy­wró­cić im god­ność. Pomi­mo swe­go kalec­twa wie­le podró­żo­wał, zakła­dał nowe przy­tuł­ki, sie­ro­ciń­ce dla dzie­ci i mło­dzie­ży, domy dla star­ców i nie­ule­czal­nie cho­rych. Zmarł w opi­nii świę­to­ści, wynisz­czo­ny cięż­ką cho­ro­bą i tru­da­mi życia w przy­tuł­ku. Pogrzeb na cmen­ta­rzu Rako­wic­kim, 28 grud­nia 1916 r., stał się pierw­szym wyra­zem czci powszech­nie mu odda­wa­nej jako­by świę­te­mu. Jan Paweł II, papież, obec­nie świę­ty, beaty­fi­ko­wał go 22 czerw­ca 1983 r. na Bło­niach kra­kow­skich, a kano­ni­zo­wał w dniu 12 listo­pa­da 1989 r. w Waty­ka­nie. Jest patro­nem zako­nów Alber­ty­nek i Alber­ty­nów, a w Pol­sce tak­że arty­stów pla­sty­ków. Ufam, iż obcho­dy Roku św. Bra­ta Alber­ta będą wiel­kim świę­tem kul­tu­ry, pro­mie­niu­ją­cym na cały świat. Jego życie oraz twór­czość są syno­ni­mem dorob­ku kul­tu­ral­ne­go ludz­ko­ści, a bez­po­śred­niość oddzia­ły­wa­nia i uni­wer­sal­ne pięk­no prze­ma­wia­ją do odbior­ców bez wzglę­du na róż­ni­ce geo­gra­ficz­ne i kul­tu­ro­we. Mając powyż­sze na uwa­dze, Komi­sja Kul­tu­ry i Środ­ków Prze­ka­zu w dniu 12 maja prze­pro­wa­dzi­ła pierw­sze czy­ta­nie i jed­no­gło­śnie przed­kła­da Wyso­kiej Izbie pro­jekt uchwa­ły oraz wno­si o usta­no­wie­nie roku 2017 Rokiem Ada­ma Chmie­low­skie­go – pro­jekt uchwa­ły nastę­pu­ją­cej tre­ści: „Uchwa­ła Sej­mu Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej w spra­wie usta­no­wie­nia roku 2017 Rokiem Ada­ma Chmie­low­skie­go – Świę­te­go Bra­ta Alber­ta. W roku 2016 przy­pa­da set­na rocz­ni­ca śmier­ci Ada­ma Chmie­low­skie­go – Świę­te­go Bra­ta Alber­ta. W 2017 roku mija 130 lat od przy­wdzia­nia przez nie­go habi­tu. Jego wiel­ki talent oraz poświę­ce­nie dla dru­gie­go czło­wie­ka przy­czy­ni­ły się do utrwa­le­nia wśród Pola­ków naj­waż­niej­szych postaw spo­łecz­nych oraz dały im nadzie­ję na nie­pod­le­głość i spra­wie­dli­wość spo­łecz­ną na kolej­ne dzie­się­cio­le­cia. Pod­kre­śla­jąc jego wybit­ne zasłu­gi w dzia­łal­no­ści nie­pod­le­gło­ścio­wej oraz na polu pra­cy spo­łecz­nej i arty­stycz­nej, Sejm Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej, prze­ko­na­ny o szcze­gól­nym zna­cze­niu jego dorob­ku dla dzie­dzic­twa naro­do­we­go, usta­na­wia rok 2017 Rokiem Ada­ma Chmie­low­skie­go – Świę­te­go Bra­ta Alber­ta”. Powyż­szą uchwa­łę przed­kła­dam Wyso­kiej Izbie do uchwa­le­nia. Dzię­ku­ję bar­dzo.