Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (6)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Nie­dzie­la Chrztu Pań­skie­go przy­po­mi­na nam począ­tek dzia­łal­no­ści publicz­nej Pana Jezu­sa. Jan Chrzci­ciel przy­go­to­wy­wał naród izra­el­ski na przyj­ście Mesja­sza. Wzy­wał do nawró­ce­nia i poku­ty. Nawią­zy­wał do słów Iza­ja­sza: „Pro­stuj­cie ścież­ki dla Pana”. Zna­kiem przy­ję­cia wezwa­nia Jezu­sa do popra­wy życia był chrzest w Jor­da­nie. „Jezus przy­szedł z Gali­lei nad Jor­dan do Jana, żeby przy­jąć chrzest od nie­go” (Mt 3,13). Jan się wzbra­niał: „To ja potrze­bu­ję chrztu od Cie­bie” (Mt 3,14). Po sło­wach Pana Jezu­sa: „Godzi się nam wypeł­nić wszyst­ko, co spra­wie­dli­we”, Jan ustą­pił i udzie­lił chrztu Panu Jezu­so­wi. Przez ten znak poku­ty Pan Jezus sta­nął po stro­nie grzesz­nych ludzi przed Ojcem. W cza­sie chrztu Pana Jezu­sa obja­wio­na zosta­ła tajem­ni­ca Trój­cy Świę­tej: „Otwo­rzy­ły Mu się nie­bio­sa i ujrzał Ducha Boże­go zstę­pu­ją­ce­go jak gołę­bi­cę i przy­cho­dzą­ce­go na Nie­go” (Mt 3,16). Ojciec z nie­ba mówił: „Ten jest mój Syn umi­ło­wa­ny, w któ­rym mam upodo­ba­nie” (Mt 3,17). Chrzest w Jor­da­nie był zapo­wie­dzią chrztu sakra­men­tal­ne­go usta­no­wio­ne­go przez Zmar­twych­wsta­łe­go Pana, gdy odcho­dził do nie­ba: „Idź­cie więc i nauczaj­cie wszyst­kie naro­dy, udzie­la­jąc im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świę­te­go” (Mt 28,19). W świę­to Chrztu Pań­skie­go czy­ta­ny jest frag­ment pro­roc­twa Iza­ja­sza. Te sło­wa Pro­ro­ka odno­szą się do przy­szłe­go Mesja­sza, ale tak­że do wszyst­kich uczniów Chry­stu­sa. Mesjasz będzie pokor­nym słu­gą: „nie zła­mie trzci­ny nad­ła­ma­nej, nie zaga­si not­ka o nikłym pło­my­ku” (Iz 42,3–4). On, Mesjasz, z mocą ogło­si Pra­wa, będzie świa­tło­ścią dla naro­dów, otwo­rzy oczy nie­wi­do­mym, jeń­com i więź­niom da wol­ność (por. Iz 42,6–7). Dro­ga, któ­rą wska­zu­je Iza­jasz, jest powo­ła­niem każ­de­go ochrzczo­ne­go. Jest to zada­nie dla mał­żeństw i rodzin, któ­rych łączy, na fun­da­men­cie Chrztu, Sakra­ment mał­żeń­stwa i łaska rodzi­ciel­stwa. „Wza­jem­ny dar, kon­sty­tu­tyw­ny dla sakra­men­tal­ne­go mał­żeń­stwa, jest zako­rze­nio­ny w łasce chrztu usta­na­wia­ją­ce­go fun­da­men­tal­ne przy­mie­rze każ­dej oso­by z Chry­stu­sem w Koście­le” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 73).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Pamię­taj­my nie tyl­ko o uro­dzi­nach i imie­ni­nach, ale tak­że o rocz­ni­cy Chrztu (swo­je­go Chrztu i człon­ków rodzi­ny). Niech to będzie dzień modli­twy, a może – dzień odno­wie­nia przy­rze­czeń chrzciel­nych.