Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

DZIĘKUJEMY, ŚWIĘTA MATKO JEZUSA, SYNA BOŻEGO!

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej przed modli­twą Anioł Pań­ski na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 1 stycz­nia 2017 r.


Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
W minio­nych dniach skie­ro­wa­li­śmy nasze ado­ru­ją­ce spoj­rze­nie na Syna Boże­go, naro­dzo­ne­go w Betle­jem; dzi­siaj w Uro­czy­stość Świę­tej Bożej Rodzi­ciel­ki Maryi kie­ru­je­my oczy ku Mat­ce, poj­mu­jąc oby­dwa spoj­rze­nia w ich ści­słym powią­za­niu. Ten zwią­zek nie wyczer­pu­je się w fak­cie poro­dze­nia i uro­dze­nia się: Jezus został „zro­dzo­ny z nie­wia­sty” dla misji zba­wie­nia, a Jego Mat­ka nie jest wyklu­czo­na z tej misji, jest wręcz z nią ści­śle zwią­za­na. Mary­ja jest tego świa­do­ma, ale nie zamy­ka się, aby roz­wa­żać jedy­nie swo­ją macie­rzyń­ską rela­cję z Jezu­sem; pozo­sta­je otwar­ta i tro­skli­wa wobec wszyst­kich wyda­rzeń, jakie zacho­dzą wokół Nie­go: zacho­wu­je i roz­wa­ża, bada i pogłę­bia, jak to nam przy­po­mi­na dzi­siej­sza Ewan­ge­lia. Już powie­dzia­ła swo­je „tak” i wyra­zi­ła goto­wość do udzia­łu w reali­za­cji pla­nu zba­wie­nia Boga, któ­ry „roz­pra­sza [ludzi] pysz­nią­cych się zamy­sła­mi serc swo­ich. Strą­ca wład­ców z tro­nu, a wywyż­sza pokor­nych. Głod­nych nasy­ca dobra­mi, a boga­tych z niczym odpra­wia” (Łk 1,51– 3). Teraz, cicha i uważ­na, sta­ra się zro­zu­mieć, cze­go Bóg od Niej chce dzień po dniu. Wizy­ta paste­rzy stwa­rza Jej oka­zję, aby pojąć jakiś ele­ment woli Boga, któ­ra prze­ja­wia się w obec­no­ści tych osób, pokor­nych i ubo­gich. Ewan­ge­li­sta Łukasz opo­wia­da nam o wizy­cie paste­rzy w gro­cie, posłu­gu­jąc się fra­pu­ją­cym cią­giem cza­sow­ni­ków wyra­ża­ją­cych ruch: pospiesz­nie uda­li się, zna­leź­li Dzie­cię z Mary­ją i Józe­fem, ujrze­li je, opo­wie­dzie­li o tym, co im o Nim zosta­ło obja­wio­ne, i wresz­cie uwiel­bia­ją Boga. Mary­ja uważ­nie śle­dzi to przej­ście paste­rzy, co mówią paste­rze, co im się przy­da­rzy­ło, bo dostrze­ga już w nim gest zba­wie­nia, któ­re wypły­nie z dzie­ła Jezu­sa – i dosto­so­wu­je się, goto­wa wypeł­nić każ­de żąda­nie Pana. Bóg chce, aby Mary­ja była nie tyl­ko Mat­ką Jego Jed­no­ro­dzo­ne­go Syna, ale tak­że, aby współ­pra­co­wa­ła z Synem i poprzez Syna w pla­nie zba­wie­nia, aby w Niej, pokor­nej Słu­żeb­ni­cy, wypeł­ni­ły się wiel­kie dzie­ła Boże­go miło­sier­dzia. I oto, gdy – jak paste­rze – kon­tem­plu­je­my obraz Dzie­ciąt­ka w ramio­nach swo­jej Mat­ki, odczu­wa­my, że nara­sta w naszym ser­cu poczu­cie ogrom­nej wdzięcz­no­ści Tej, któ­ra dała świa­tu Zba­wi­cie­la. Dla­te­go w pierw­szy dzień Nowe­go Roku mówi­my Jej:
Dzię­ku­je­my, Świę­ta Mat­ko Jezu­sa,
Syna Boże­go! Świę­ta Mat­ko Boga! Dzię­ku­je­my za Twą poko­rę,
któ­ra przy­cią­gnę­ła spoj­rze­nie Boga;
dzię­ku­je­my za wiarę,z jaką przy­ję­łaś Jego Sło­wo;
dzię­ku­je­my za odwa­gę, z któ­rą powie­dzia­łaś: „oto ja”,
zapo­mi­na­jąc o sobie, zafa­scy­no­wa­na Świę­tą Miło­ścią,
uczy­nio­na jed­nym z Jego nadzie­ją.
Dzię­ku­je­my, o Świę­ta Mat­ko Boga!
Módl się za nami, piel­grzy­ma­mi w cza­sie;
poma­gaj nam kro­czyć dro­gą poko­ju. Amen.