Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (20)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Wiel­ka­noc jest naj­waż­niej­szym świę­tem w roku litur­gicz­nym. W cza­sie Świę­te­go Tri­du­um przyj­mu­je­my na nowo dar Eucha­ry­stii i Kapłań­stwa, idzie­my z Panem Jezu­sem na Kal­wa­rię, cału­je­my sto­py Ukrzy­żo­wa­ne­go Pana, w ciszy, przy Gro­bie Pań­skim, ado­ru­je­my Chry­stu­sa w Naj­święt­szym Sakra­men­cie. Wcho­dząc w tajem­ni­cę Zmar­twych­wsta­nia odna­wia­my przy­rze­cze­nia chrzciel­ne. Pro­ce­sja rezu­rek­cyj­na jest wyzna­niem wia­ry w zwy­cię­stwo Chry­stu­sa nad śmier­cią, pie­kłem i sza­ta­nem. Udział w litur­gii Wiel­kie­go Tygo­dnia i Wiel­ka­no­cy jest umoc­nie­niem naszej wia­ry. Świę­ta Wiel­ka­noc­ne są darem dla rodzi­ny, szan­są na umoc­nie­nie wię­zi w rodzi­nie, na pogłę­bie­nie wia­ry oraz opar­cia mał­żeń­stwa i rodzi­ny na Ewan­ge­lii, modli­twie indy­wi­du­al­nej i wspól­no­to­wej, na sakra­men­cie Poku­ty i Eucha­ry­stii. Nie będzie owo­ców tych Świąt, jeśli spro­wa­dzi­my Wiel­ka­noc do poświę­ce­nia pokar­mów, malo­wa­nia jajek, do bazi i śmi­gu­sa. Nie­któ­rzy kato­li­cy wyjeż­dża­ją na wypo­czy­nek. Tyl­ko część sta­ra się przy­naj­mniej w Wiel­ka­noc uczest­ni­czyć we Mszy św. Waż­ne jest, by dzie­ci widzia­ły, jak doro­śli cału­ją krzyż i same uczci­ły Mękę Pana Jezu­sa. Dzie­ci z pro­sto­tą przyj­mu­ją praw­dę o powsta­niu Pana Jezu­sa z gro­bu. Trze­ba roz­ma­wiać na temat Męki, Śmier­ci i Zmar­twych­wsta­nia. Modli­twa Pana Jezu­sa w Ogrój­cu uczy nas peł­nie­nia woli Bożej, umy­wa­nie nóg Apo­sto­łom przez Pana Jezu­sa jest wiel­ką lek­cją poko­ry, któ­ra bar­dzo jest potrzeb­na w rodzi­nie, by prze­ba­czyć i prze­pro­sić. Poświę­ce­nie pokar­mów może być począt­kiem prak­ty­ki modli­twy przed i po jedze­niu. „Wia­ra jest darem Boga, otrzy­ma­nym na chrzcie, a nie wyni­kiem dzia­ła­nia czło­wie­ka, lecz rodzi­ce są narzę­dzia­mi Boga, aby ona doj­rze­wa­ła i roz­wi­ja­ła się” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 287).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Wiel­ki Tydzień, Wiel­ka­noc jest wezwa­niem, aby­śmy przy­ję­li na nowo zbaw­czą śmierć Pana Jezu­sa, Jego Zmar­twych­wsta­nie. Jest to czas spo­sob­ny, aby­śmy przy Krzy­żu i pustym Gro­bie Pana roz­ma­wia­li o naszych krzy­żach, o prze­mi­ja­niu, śmier­ci i powo­ła­niu do wiecz­nej szczę­śli­wo­ści.