Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA ŻYCIA

NIEDZIELA : DZ 10,34A.37–43; KOL 3,1–4 ALBOKOR 5,6B–8; J 20,1–9

APOSTOŁOWIE PRZY GROBIE ZMARTWYCHWSTAŁEGO

Pierw­sze­go dnia po sza­ba­cie, wcze­snym ran­kiem, gdy jesz­cze było ciem­no, Maria Mag­da­le­na uda­ła się do gro­bu i zoba­czy­ła kamień odsu­nię­ty od gro­bu. Pobie­gła więc i przy­by­ła do Szy­mo­na Pio­tra i do dru­gie­go ucznia, któ­re­go Jezus miło­wał, i rze­kła do nich: Zabra­no Pana z gro­bu i nie wie­my, gdzie Go poło­żo­no. Wyszedł więc Piotr i ów dru­gi uczeń i szli do gro­bu. Bie­gli oni oby­dwaj razem, lecz ów dru­gi uczeń wyprze­dził Pio­tra i przy­był pierw­szy do gro­bu. A kie­dy się nachy­lił, zoba­czył leżą­ce płót­na, jed­nak­że nie wszedł do środ­ka. Nad­szedł potem tak­że Szy­mon Piotr, idą­cy za nim. Wszedł on do wnę­trza gro­bu i ujrzał leżą­ce płót­na oraz chu­s­tę, któ­ra była na Jego gło­wie, leżą­cą nie razem z płót­na­mi, ale oddziel­nie zwi­nię­tą na jed­nym miej­scu. Wte­dy wszedł do wnę­trza tak­że i ów dru­gi uczeń, któ­ry przy­był pierw­szy do gro­bu. Ujrzał i uwie­rzył. Dotąd bowiem nie rozu­mie­li jesz­cze Pisma, któ­re mówi, że On ma powstać z mar­twych.
ROZWAŻANIE
Grób jest pusty – odkry­ła to Maria Mag­da­le­na i natych­miast bie­gnie do uczniów. Piotr i Jan sły­sząc, że grób jest pusty, znów bie­gną, tym razem do gro­bu. Pośpiech to cha­rak­te­ry­stycz­na cecha wiel­ka­noc­ne­go poran­ka. Wia­ra nie zno­si ocię­ża­ło­ści. Wia­ra przy­na­gla do dzia­ła­nia, do ruchu, do nowe­go wysił­ku i nowe­go czy­nu, któ­re stresz­cza­ją się w jed­nym: trze­ba mówić o Panu żywym, zmar­twych­wsta­łym. Trze­ba biec z tym orę­dziem do świa­ta. Może ten świat jest znu­dzo­ny Ewan­ge­lią, może już nie chce jej słu­chać, bywa że z nią wal­czy i ją wyśmie­wa. Ale osta­tecz­nie jej potrze­bu­je. I to bar­dzo potrze­bu­je. Dla­te­go nie moż­na się ocią­gać w gło­sze­niu, że Pan jest wśród nas. Że zmar­twych­wstał.

(rs)