Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (22)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Ja jestem dobrym paste­rzem. Dobry pasterz daje życie swo­je za owce” (J 10,11). „Znam owce moje, a moje Mnie zna­ją” (J 10,14). Dobry pasterz „woła swo­je owce po imie­niu… sta­je na ich cze­le, a owce postę­pu­ją za nim, ponie­waż głos jego zna­ją” (J 10,3–4). Pan Jezus nazy­wa sie­bie paste­rzem, ale tak­że bra­mą: „Ja jestem bra­mą owiec… Jeże­li ktoś wej­dzie prze­ze Mnie, będzie zba­wio­ny… Ja przy­sze­dłem po to, by owce mia­ły życie i mia­ły je w obfi­to­ści” (J 10,7–10). Te sło­wa Pana Jezu­sa, w któ­rych nazy­wa się paste­rzem i bra­mą, odnie­śmy do swe­go życia, do swo­ich decy­zji, czy­nów, uczuć, do swo­jej modli­twy. Niech mał­żon­ko­wie, rodzi­ny w tych dniach prze­ży­ją obec­ność Jezu­sa – Paste­rza w swo­jej wspól­no­cie. Wszy­scy ochrzcze­ni, wie­rzą­cy w Chry­stu­sa, mają udział w paster­sko-kró­lew­skim posłan­nic­twie Chry­stu­sa (obok misji nauczy­ciel­skiej i kapłań­skiej). Spe­cjal­ny udział w misji paster­skiej mają ci, któ­rzy otrzy­ma­li sakra­ment świę­ceń: bisku­pi, księ­ża i dia­ko­ni. Kapłan (pre­zbi­ter) i biskup mają udział w kapłań­stwie hie­rar­chicz­nym; dia­kon otrzy­mu­je świę­ce­nia dla służ­by i pomo­cy dusz­pa­ster­sko-litur­gicz­nej. Nie­dzie­la Dobre­go Paste­rza jest wezwa­niem skie­ro­wa­nym do kapła­nów i do wier­nych, aby wspie­ra­li powo­ła­nych do służ­by Bożej i jest dniem wezwa­nia do modli­twy o powo­ła­nia kapłań­skie, zakon­ne i misyj­ne. Potrzeb­na jest modli­twa samych kapła­nów i osób kon­se­kro­wa­nych, aby swo­ją świę­to­ścią oraz gor­li­wo­ścią apo­stol­ską poma­ga­li mło­dym ludziom przy­jąć i zre­ali­zo­wać łaskę powo­ła­nia kapłań­skie­go i zakon­ne­go. Nie­za­stą­pio­na w przy­ję­ciu powo­ła­nia kapłań­skie­go i zakon­ne­go jest rodzi­na, atmos­fe­ra wia­ry, miło­ści, modli­twa rodzin­na, odpo­wie­dzial­ność za roz­mo­wy o księ­żach w rodzi­nie. W rodzi­nie potrzeb­na jest odpo­wiedź na sło­wa Pana Jezu­sa: „Żni­wo jest wiel­kie, ale robot­ni­ków mało. Pro­ście więc Pana żni­wa, aby posłał robot­ni­ków na swo­je żni­wo” (Mt 9,37–38). Rodzi­ny, któ­re się modlą i żyją na co dzień Ewan­ge­lią, czę­sto mówią o kapła­nach i oso­bach kon­se­kro­wa­nych; mówią życz­li­wie, skła­da­ją ofia­ry na semi­na­ria i nowi­cja­ty. „W rodzi­nie uczy­my się… odda­wa­nia czci Bogu przez modli­twę i ofia­rę ze swe­go życia” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 86).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
W Tygo­dniu Powo­łań pomo­dlę się (tak­że w rodzi­nie) o nasze powo­ła­nia. Gdy ktoś źle mówi o księ­żach, ja powiem coś życz­li­we­go i dobre­go.