Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (23)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Niech się nie trwo­ży ser­ce wasze. Wie­rzy­cie w Boga? I we Mnie wierz­cie” (J 14,1). My się trwo­ży­my, lęka­my, peł­no w nas obaw: o swo­je zdro­wie i o zdro­wie naszych bli­skich, o trwa­łość mał­żeń­stwa, o dzie­ci, gdy dora­sta­ją i gdy są doro­słe i rodzi­ce nie mają już wpły­wu na ich postę­po­wa­nie. Wie­lu lęka się o pra­cę, lęka­ją się ludzie, czy star­czy im środ­ków na spła­ce­nie zacią­gnię­tych kre­dy­tów. Pan Jezus obie­cu­je swo­ją obec­ność: „Ja jestem z wami… aż do skoń­cze­nia świa­ta” (Mt 28,20). „Gdy Duch Świę­ty zstą­pi na was, otrzy­ma­cie Jego moc i będzie­cie moimi świad­ka­mi… aż po krań­ce zie­mi” (Dz 1,8). Pan Jezus daje nam świa­tło. Jest to dro­go­wskaz dla każ­de­go z nas z osob­na, ale i dla wspól­not, szcze­gól­nie dla mał­żeństw i rodzin: „Ja jestem dro­gą i praw­dą, i życiem” (J 14,6). Jest dro­gą przez Wcie­le­nie, Śmierć i Zmar­twych­wsta­nie, jest dro­gą Jego nauka i czy­ny miło­sier­dzia, poko­ra i cier­pli­wość. Pan Jezus jest Praw­dą: „Pozna­cie praw­dę i praw­da uczy­ni was wol­ny­mi” (J 8,32). Dziś ludzie odrzu­ca­ją nie tyl­ko praw­dę Chry­stu­so­wą prze­ka­zy­wa­ną przez Kościół o mał­żeń­stwie i rodzi­nie, ale i praw­dę Bożą zapi­sa­ną w natu­rze czło­wie­ka, w ludz­kim sumie­niu. Wie­lu twier­dzi, że każ­dy ma „swo­ją praw­dę”. Zwią­zek osób tej samej płci nazy­wa się nie­kie­dy mał­żeń­stwem. „Praw­da was wyzwo­li”; „praw­da uczy­ni was wol­ny­mi”. Bóg jest źró­dłem nasze­go życia, Syn Boży dał nam przez Śmierć zbaw­czą życie nad­przy­ro­dzo­ne, wiecz­ne, udział w życiu Bożym. „Niech się nie trwo­ży ser­ce wasze”. Szcze­gól­ny lęk wią­że się z naszą śmier­cią i ze śmier­cią tych, któ­rych kocha­my. Pan Jezus daje nam pocie­chę: „W domu Ojca mego jest miesz­kań wie­le… A gdy odej­dę i przy­go­tu­ję wam miej­sce, przyj­dę powtór­nie i zabio­rę was do sie­bie, aby­ście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14,2–3). Czę­sto trze­ba roz­wa­żać te sło­wa, aby­śmy mie­li spoj­rze­nie wia­ry, gdy w naszym życiu, w rodzi­nie speł­nią się sło­wa: „Przyj­dę powtór­nie”. „Wol­ność jest czymś wspa­nia­łym, ale moż­na ją utra­cić… Cno­ta jest prze­ko­na­niem, któ­re prze­kształ­ci­ło się w wewnętrz­ną i sta­bil­ną zasa­dę dzia­ła­nia” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 267).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Jak czę­sto myślę o śmier­ci, swo­jej i bli­skich, czy modlę się o szczę­śli­wą śmierć, czy modlę się za kona­ją­cych?