Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

PAPIEŻ POKOJUEGIPCIE POKOJU

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 3 maja br.

Fot. L’Osservatore Roma­no

Dro­dzy Bra­cia i Sio­stry!
Dziś chciał­bym wam powie­dzieć o podró­ży apo­stol­skiej, któ­rą z Bożą pomo­cą odby­łem w minio­nych dniach do Egip­tu. (…) Pre­zy­dent i wła­dze cywil­ne wło­ży­ły nie­zwy­kle wie­le tru­du, aby to wyda­rze­nie mogło prze­bie­gać jak naj­le­piej, aby mogło być zna­kiem poko­ju dla Egip­tu i całe­go tego regio­nu, któ­ry nie­ste­ty cier­pi z powo­du kon­flik­tów i ter­ro­ry­zmu. W isto­cie mot­tem wizy­ty były sło­wa: „Papież poko­ju w Egip­cie poko­ju”. Moja wizy­ta na Uni­wer­sy­te­cie Al-Azhar, naj­star­szym uni­wer­sy­te­cie islam­skim i naj­bar­dziej reno­mo­wa­nej insty­tu­cji oświa­ty isla­mu sun­nic­kie­go, mia­ła podwój­ną per­spek­ty­wę: dia­lo­gu mię­dzy chrze­ści­ja­na­mi a muzuł­ma­na­mi, a jed­no­cze­śnie krze­wie­nia poko­ju w świe­cie. W Al-Azhar mia­ło miej­sce spo­tka­nie z Wiel­kim Ima­mem, któ­re następ­nie nabra­ło roz­mia­rów Mię­dzy­na­ro­do­wej Kon­fe­ren­cji na Rzecz Poko­ju. W tym kon­tek­ście zapro­po­no­wa­łem reflek­sję, któ­ra doce­ni­ła dzie­je Egip­tu,
[pul­lqu­ote]
Do Pola­ków Ojciec Świę­ty powie­dział: Ser­decz­nie pozdra­wiam wszyst­kich Pola­ków. Dzi­siaj przy­pa­da Uro­czy­stość Naj­święt­szej Maryi Pan­ny Kró­lo­wej Pol­ski i wasze Świę­to Naro­do­we. Pro­szę o bra­wa dla Kró­lo­wej Pol­ski! (roz­le­ga­ją się bra­wa). Z miło­ścią i z uwa­gą słu­chaj­cie wska­zań waszej Kró­lo­wej, o któ­rej śpie­wa­cie: „Tyś wiel­ką chlu­bą nasze­go naro­du”. W waszych codzien­nych wybo­rach podą­żaj­cie dro­gą poro­zu­mie­nia i wza­jem­nej życz­li­wo­ści. Podej­muj­cie waż­ne decy­zje poszu­ku­jąc praw­dy, wspól­ne­go dobra i poko­ju. Bądź­cie otwar­ci i wraż­li­wi na potrze­by bra­ci. Waszej Ojczyź­nie, wam tu obec­nym, waszym roda­kom w Pol­sce i w świe­cie, z ser­ca bło­go­sła­wię. Niech żyje Pol­ska!
[/pullquote]
jako zie­mi kul­tu­ry i zie­mi przy­mie­rzy. (…) Wizja zdro­wej laic­ko­ści poja­wi­ła się w wymia­nie prze­mó­wień z Pre­zy­den­tem Repu­bli­ki Egip­tu. (…). Wiel­kie dzie­dzic­two histo­rycz­ne i reli­gij­ne Egip­tu oraz jego rola na Bli­skim Wscho­dzie przy­zna­ją jemu szcze­gól­ne zada­nie na dro­dze do sta­bil­ne­go i trwa­łe­go poko­ju, któ­ry nie opie­ra się na pra­wie siły, ale na sile pra­wa. Chrze­ści­ja­nie w Egip­cie, jak w każ­dym pań­stwie zie­mi, są powo­ła­ni, by być zaczy­nem bra­ter­stwa. A jest to moż­li­we, jeśli prze­ży­wa­ją mię­dzy sobą komu­nię w Chry­stu­sie. Sil­ny znak komu­nii, dzię­ki Bogu, mogli­śmy prze­ka­zać razem z moim dro­gim bra­tem papie­żem Tawa­dro­sem II, patriar­chą orto­dok­syj­nych Kop­tów. (…) Dru­gi dzień podró­ży poświę­co­ny był wier­nym kato­lic­kim. Msza św., odpra­wio­na na sta­dio­nie udo­stęp­nio­nym przez wła­dze egip­skie, była świę­tem wia­ry i bra­ter­stwa, w któ­rym odczu­wa­li­śmy żywą obec­ność Zmar­twych­wsta­łe­go Pana. Komen­tu­jąc Ewan­ge­lię zachę­ca­łem małą wspól­no­tę kato­lic­ką w Egip­cie do ponow­ne­go prze­ży­cia doświad­cze­nia uczniów z Emaus: aby zawsze znaj­do­wać w Chry­stu­sie, Sło­wie i Chle­bie życia, radość wia­ry, żar­li­wość nadziei i siłę, aby świad­czyć w miło­ści, że „Widzie­li­śmy Pana”. Ostat­nie wyda­rze­nie prze­ży­łem razem z kapła­na­mi, zakon­ni­ka­mi i zakon­ni­ca­mi oraz semi­na­rzy­sta­mi w Wyż­szym Semi­na­rium Duchow­nym. Jest tam wie­lu alum­nów i to sta­no­wi pocie­chę. (…) Egipt był dla nas zna­kiem nadziei, schro­nie­nia i pomo­cy. Kie­dy w tej czę­ści świa­ta pano­wał głód, Jakub udał się tam ze swo­imi syna­mi, a póź­niej kie­dy Jezus był prze­śla­do­wa­ny poje­chał do Egip­tu. Dla­te­go moja rela­cja o tej podró­ży wkra­cza na dro­gę mówie­nia o nadziei. (…) Niech Świę­ta Rodzi­na z Naza­re­tu, któ­ra wyemi­gro­wa­ła nad brze­gi Nilu, aby uciec od prze­mo­cy Hero­da, bło­go­sła­wi i zawsze chro­ni naród egip­ski, i pro­wa­dzi go na dro­dze dobro­by­tu, bra­ter­stwa i poko­ju.