Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA ŻYCIA

DZ 2,1–11; 1 KOR 12,3B–7.12–13; J 20,19–23

JEZUS DAJE DUCHA ŚWIĘTEGO

Wie­czo­rem w dniu zmar­twych­wsta­nia, tam gdzie prze­by­wa­li ucznio­wie, drzwi były zamknię­te z oba­wy przed Żyda­mi. Przy­szedł Jezus, sta­nął pośrod­ku, i rzekł do nich: Pokój wam! A to powie­dziaw­szy, poka­zał im ręce i bok. Ura­do­wa­li się zatem ucznio­wie ujrzaw­szy Pana. A Jezus zno­wu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posy­łam. Po tych sło­wach tchnął na nich i powie­dział im: Weź­mij­cie Ducha Świę­te­go. Któ­rym odpu­ści­cie grze­chy, są im odpusz­czo­ne, a któ­rym zatrzy­ma­cie, są im zatrzy­ma­ne.
ROZWAŻANIE
„Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posy­łam”. To jest regu­ła, któ­ra budu­je Kościół. Podał ją Jezus. „Idę, bo tak chcę” – to pro­jekt, któ­ry nisz­czy Kościół. Jego auto­rem jest czło­wiek. Zwy­kle uno­szo­ny wła­sną ambi­cją. A ta nie może dobrze słu­żyć Kościo­ło­wi ani Jezu­so­wi. Regu­łą dzia­ła­nia w Koście­le jest posła­nie. I to Pan posy­ła, nikt inny. Tę zasa­dę dobrze zro­zu­miał uczo­ny Gama­liel, gdy stwier­dził, że dzie­ło ludzi zgi­nie, dzie­ła Boże­go nie znisz­czy nawet moc­ny czło­wiek. O tej zasa­dzie nie może­my dziś zapo­mnieć. Czy zatem pra­gnie­nie czło­wie­ka nie ma zna­cze­nia? Nie, jest waż­ne, ale jako odpo­wiedź na sło­wo Jezu­so­we­go posła­nia. Moje „chcę” jest potrzeb­ne, by urze­czy­wist­ni­ło się Jezu­so­we „idź”.

(rs)