Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (27)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Idź­cie więc i nauczaj­cie wszyst­kie naro­dy, udzie­la­jąc im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świę­te­go” (Mt 28,19). Nakaz zmar­twych­wsta­łe­go Chry­stu­sa, odcho­dzą­ce­go do Ojca, aby Jego ucznio­wie szli na cały świat gło­sząc Ewan­ge­lię, zwią­za­ny jest z pole­ce­niem udzie­la­nia Chrztu i z wyzna­niem wia­ry w Boga Jedy­ne­go w Trój­cy Osób. Tę wia­rę wciąż odna­wia­my i wyzna­je­my, gdy się żegna­my, odma­wia­jąc „Wie­rzę” i „Chwa­ła Ojcu”. Tę wia­rę wyzna­je­my w cza­sie modli­twy, szcze­gól­nie w litur­gii, gdy kie­ru­je­my naszą myśl, sło­wa i ser­ce do Ojca, przez Chry­stu­sa w Duchu Świę­tym. Tajem­ni­cę Boga w Trój­cy Świę­tej obja­śnił sam Pan Jezus, Syn Boży: „Tak Bóg umi­ło­wał świat, że Syna swe­go Jed­no­ro­dzo­ne­go dał, aby każ­dy, kto w Nie­go wie­rzy, nie zgi­nął, ale miał życie wiecz­ne” (J 3,16). Wia­rę w Boga w Trój­cy Świę­tej
wyzna­je Apo­stoł Paweł: „Łaska Pana Jezu­sa Chry­stu­sa, miłość Boga i udzie­la­nie się Ducha Świę­te­go niech będzie z wami wszyst­ki­mi” (2 Kor 13,13). Pomo­cą w pokor­nym przy­ję­ciu tajem­ni­cy Trój­cy Świę­tej jest dla nas Sta­ry Testa­ment. „Prze­szedł Pan przed jego [Moj­że­sza] oczy­ma i wołał: Pan, Pan, Bóg miło­sier­ny i lito­ści­wy, boga­ty w łaskę i wier­ność” (Wj 34,6). Św. Paweł pisze: „Bra­cia, raduj­cie się, dąż­cie do dosko­na­ło­ści, pokrze­piaj­cie się na duchu, jed­no myśl­cie, pokój zacho­wuj­cie, a Bóg miło­ści i poko­ju niech będzie z wami” (2 Kor 13,11). To zda­nie św. Paw­ła może sta­no­wić dro­go­wskaz dla mał­żeństw i rodzin: „dąż­cie do dosko­na­ło­ści” – mał­żeń­stwo i rodzi­na jest powo­ła­niem do świę­to­ści. Każ­dy z człon­ków rodzi­ny jest powo­ła­ny i uzdol­nio­ny, aby na tej dro­dze się uświę­cić, pomóc
zdo­by­wać świę­tość innym człon­kom rodzi­ny, by wspól­nie osią­gnąć nie­bo. Bar­dzo waż­ne zada­nie dla rodzi­ny: „pokrze­piaj­cie się na duchu”. „Pokrze­piać się”, a więc – być dla sie­bie opar­ciem, umoc­nie­niem w chwi­lach trud­nych, w chwi­lach pokus i znie­chę­ce­nia. „Jed­no myśl­cie, pokój zacho­wuj­cie” – wzy­wa Apo­stoł. „Wciąż… jest to pro­ces budo­wa­nia dzień po dniu. Nic z tego nie jest moż­li­we, jeśli nie przy­wo­łu­je się Ducha Świę­te­go, pro­sząc o Jego łaskę, jeśli nie szu­ka się Jego nad­przy­ro­dzo­nej mocy… aby zesłał swój ogień na naszą miłość” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 164).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Czy nie ule­gam poku­sie, by współ­mał­żon­ka pod­po­rząd­ko­wać sobie, zamiast mu pomóc? Jak roz­wią­zy­wać pew­ne napię­cia: być sobą i być w jed­no­ści?