Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (33)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Kró­le­stwo nie­bie­skie podob­ne jest do skar­bu ukry­te­go w roli. Zna­lazł go pewien czło­wiek i ukrył ponow­nie. Ura­do­wa­ny poszedł, sprze­dał wszyst­ko, co miał, i kupił tę rolę” Mt 13,44). Kró­le­stwo nie­bie­skie jest dzie­łem Bożym. Jezus Chry­stus, Syn Boży Wcie­lo­ny, przy­szedł na świat, aby nas zba­wić. Kró­le­stwo nie­bie­skie jest darem Bożym dla świa­ta. Roz­wi­ja się w ser­cach ludz­kich, w rodzi­nie, w Koście­le. Będąc nie­za­słu­żo­ną łaską, darem miło­sier­dzia Boże­go, wyma­ga współ­pra­cy ze stro­ny czło­wie­ka. Nie­ustan­nie czło­wiek jest powo­ły­wa­ny, aby roz­po­znał skarb kró­le­stwa, któ­re nie jest z tego świa­ta i był goto­wy wszyst­ko poświę­cić, aby ten skarb przy­jąć, roz­wi­nąć i ubo­ga­cić nim innych. Rodzi­na jest szcze­gól­nym miej­scem, w któ­rym przyj­mo­wa­ny jest dar kró­le­stwa Boże­go. W rodzi­nie skarb kró­le­stwa się roz­wi­ja, wzra­sta, ale może też zani­kać i może być zmar­no­wa­ny. Pan Jezus opo­wie­dział też przy­po­wieść o podob­nej tre­ści: jest to przy­po­wieść o czło­wie­ku, któ­ry poszu­ki­wał pięk­nych pereł. Ten czło­wiek „sprze­dał wszyst­ko, co miał i kupił ją” (Mt 13,46). Sta­je­my się uczest­ni­ka­mi kró­le­stwa Boże­go przez śmierć, zmar­twych­wsta­nie Chry­stu­sa, przez dar Ducha Świę­te­go. Nale­ży­my do kró­le­stwa łaski przez wia­rę i chrzest, przez wier­ność powo­ła­niu, przez Eucha­ry­stię, przez wszyst­kie sakra­men­ty, przez Boże Sło­wo, modli­twę, pra­cę, cier­pie­nie i apo­stol­stwo. Każ­dy z nas z osob­na współ­pra­cu­je z łaską Bożą, aby rosło w nas i przez nas kró­le­stwo Boże. Jeste­śmy pomoc­ni­ka­mi, szcze­gól­nie w rodzi­nie, z dru­gim czło­wie­kiem, aby w nim Bóg mógł roz­wi­jać swe kró­le­stwo. Peł­nia kró­le­stwa Boże­go obja­wi się w życiu wiecz­nym w nie­bie. Ale już teraz wciąż woła­my: „Przyjdź kró­le­stwo Two­je”. Pan Jezus przy­po­mi­na o koń­cu świa­ta w przy­po­wie­ści o sie­ci i rybach: „dobre zebra­li w naczy­nia, a złe odrzu­ci­li” (Mt 13,48). „Radość miło­ści prze­ży­wa­na w rodzi­nach jest tak­że rado­ścią Kościo­ła” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 1).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Co jest skar­bem w moim życiu, co jest per­łą, za któ­rą jestem goto­wy oddać wszyst­ko? Co jest skar­bem dla mojej rodzi­ny? Czy dzie­ci mogą powie­dzieć: w naszej rodzi­nie skar­bem jest Bóg, Jego miłość, Jego wola, życie rodzin­ne budo­wa­ne na fun­da­men­cie Ewan­ge­lii?