Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

PASTERSKIE NAUCZANIE

GDY CZŁOWIEK POPADŁ W UZALEŻNIENIE

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Z naucza­nia Pisma Świę­te­go wyni­ka jasno, że alko­ho­lizm jest złem moral­nym. Uza­leż­nia on czło­wie­ka od tru­ci­zny alko­ho­lo­wej tak, że czło­wiek nie może już opa­no­wać swo­jej skłon­no­ści do picia, pozo­sta­jąc nie­zdol­nym do samo­kon­tro­li. Pod wpły­wem alko­ho­lu u nało­gow­ca docho­dzi do szcze­gól­ne­go prze­kształ­ce­nia potrzeb biop­sy­chicz­nych, któ­rych nie­za­spo­ko­je­nie odczu­wa on jako coraz więk­szą przy­krość. Jest to dys­po­zy­cja względ­nie trwa­ła, choć może być okre­so­wo prze­ry­wa­na. Nie ule­ga wąt­pli­wo­ści, że nałóg ten wpły­wa na cały ustrój czło­wie­ka, jego orga­nicz­ne, psy­chicz­ne, a czę­sto tak­że funk­cje spo­łecz­ne. Są zatem takie sytu­acje, w któ­rych sama trzeź­wość już nie wystar­cza. Gdy czło­wiek popadł w uza­leż­nie­nie, nie moż­na go ule­czyć umiar­ko­wa­nym piciem. W tych przy­pad­kach nie­zbęd­na jest cał­ko­wi­ta abs­ty­nen­cja, czy­li świa­do­me i trwa­łe powstrzy­my­wa­nie się od zaży­wa­nia sub­stan­cji uza­leż­nia­ją­cych. (…) Dla okre­ślo­nych kate­go­rii osób oraz okre­ślo­nych sytu­acji życio­wych cał­ko­wi­ta abs­ty­nen­cja jest moral­nym obo­wiąz­kiem. Obo­wią­zu­je ona wszyst­kich alko­ho­li­ków, będąc dla nich jedy­nym ratun­kiem.

Frag­ment homi­lii wygło­szo­nej pod­czas Mszy św. w koście­le aka­de­mic­kim
św. Józe­fa w War­sza­wie, 21 IX 2017 r.