Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (1)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

W pierw­szą nie­dzie­lę Adwen­tu roz­po­czy­na­my nowy rok kościel­ny i litur­gicz­ny. Ten rok będzie poświę­co­ny w dusz­pa­ster­stwie roz­wa­ża­niu zda­nia: „Jeste­śmy napeł­nie­ni Duchem Świę­tym” (por. Dz 2,4). Celem róż­nych dzia­łań dusz­pa­ster­skich będzie odkry­wa­nie Oso­by i darów Ducha Świę­te­go, odno­wie­nie świa­do­mo­ści, iż jeste­śmy dzieć­mi Boży­mi, oży­wie­nie życia sakra­men­tal­ne­go, odkry­cie roli wspól­no­ty rodzin­nej, para­fial­nej i wspól­no­ty Kościo­ła, odkry­wa­nie daru i zadań apo­stol­skich. Waż­nym celem tego roku będzie for­ma­cja sumie­nia: Duch Świę­ty prze­ko­nu­je świat o grze­chu (por. J 16,8). Będzie­my wra­cać do
pro­ble­ma­ty­ki wol­no­ści: „Gdzie jest Duch Pań­ski – tam wol­ność” (2 Kor 3,17). Sku­pia­jąc się na Oso­bie Ducha Świę­te­go, na owo­cach Ducha Świę­te­go, trze­ba wciąż pamię­tać, że dzie­ła Boga są zawsze dzie­ła­mi Trzech Boskich Osób. Gdy roz­wa­ża­my dzie­ła zbaw­cze Trze­ciej Oso­by Boskiej, z wia­rą wyzna­je­my, że Duch Świę­ty od Ojca i Syna pocho­dzi i zawsze, we wszyst­kich dzie­łach, jest zjed­no­czo­ny z Ojcem i Synem. Chry­stus, Syn Boży wcie­lo­ny, wysłu­żył nam dar Ducha Świę­te­go przez Mękę i śmierć krzy­żo­wą. Te praw­dy będzie­my roz­wa­żać nawią­zu­jąc do lek­tu­ry Pisma Świę­te­go z danej nie­dzie­li. Tak, jak w ubie­głych latach, sku­pi­my się przede wszyst­kim na powo­ła­niu mał­żeń­skim i rodzin­nym, odkry­wa­jąc na nowo obec­ność Ducha Świę­te­go w reali­za­cji zadań mał­żeń­skich i rodzi­ciel­skich oraz kształ­tu­jąc mądrość, odwa­gę i poku­tę w apo­stol­stwie w rodzi­nie i przez rodzi­nę. Ewan­ge­lia nie­dziel­na jest wezwa­niem do czuj­no­ści: „Uwa­żaj­cie i czu­waj­cie… bo nie wie­cie, kie­dy pan domu przyj­dzie” (Mk 13,33.35). Czu­wać w rodzi­nie – to zna­czy wciąż przyj­mo­wać przy­cho­dzą­ce­go Chry­stu­sa. „On… będzie umac­niał was aż do koń­ca” (1 Kor 1,8). Nadzie­ję budzi pro­rok Iza­jasz: „Panie, Tyś naszym Ojcem” (Iz 63,16). Wzy­wa do poku­ty: „My wszy­scy opa­dli­śmy zwię­dli jak liście, a nasze winy ponio­sły nas jak wicher” (Iz 64,5). Każ­de­go z nas Psal­mi­sta wzy­wa do modli­twy: „Powróć o Boże… wej­rzyj z nie­ba, spójrz i nawiedź tę lato­rośl, chroń tę, któ­rą zasa­dzi­ła Twa pra­wi­ca” (Ps 80,15–16).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jak prze­ży­je­my Adwent i Boże Naro­dze­nie, by umoc­nio­na zosta­ła miłość, szcze­gól­nie w mał­żeń­stwie i rodzi­nie? Co zna­czy „czu­wać” nad sobą, nad dzieć­mi, nad rodzi­ną? Zachę­cam do pogłę­bie­nia wie­dzy teo­lo­gicz­nej o Duchu Świę­tym, np. Kate­chizm Kościo­ła Kato­lic­kie­go, p. 683‑1065; Ency­kli­ka św. Jana Paw­ła II o Duchu Świę­tym. Zachę­cam do współ­pra­cy w reda­go­wa­niu tych roz­wa­żań.