Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (16)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Nie­dzie­la Pal­mo­wa, czy­li Nie­dzie­la Męki Pań­skiej, wpro­wa­dza nas w Wiel­ki Tydzień. Prze­ży­wa­my uro­czy­sty wjazd Pana Jezu­sa do Jero­zo­li­my. Tłu­my wita­ły Pana Jezu­sa entu­zja­stycz­nie. Woła­ły: „Hosan­na”, na dro­gę rzu­ca­no gałąz­ki palm. W Nie­dzie­lę Pal­mo­wą czy­ta­ny jest opis Męki Pana Jezu­sa według syn­op­ty­ków – Mate­usza, Mar­ka, Łuka­sza. W Wiel­ki Pią­tek czy­ta­my opis Męki i Śmier­ci Pana Jezu­sa z Ewan­ge­lii św. Jana. Nie­dzie­la Pal­mo­wa jest wezwa­niem do poboż­ne­go, głę­bo­kie­go i owoc­ne­go prze­ży­wa­nia Świę­te­go Tri­du­um i Wiel­kiej Nocy. Litur­gia Wiel­kie­go Tygo­dnia i Wiel­ka­no­cy jest nie tyl­ko wspo­mnie­niem Męki, Śmier­ci i Zmar­twych­wsta­nia Pana Jezu­sa, ale też uobec­nie­niem wyda­rzeń zbaw­czych. Wyda­rze­nia, któ­re prze­ży­wa­my w Nie­dzie­lę Pal­mo­wą, a szcze­gól­nie od Wiel­kie­go Czwart­ku, są wiel­kim darem tak dla jed­no­stek, jak i dla wspól­not. Dni, któ­re nad­cho­dzą mogą pomóc w umoc­nie­niu miło­ści mał­żeń­skiej i rodzin­nej. Prze­ży­wa­nie modli­twy Pana Jezu­sa w Ogrój­cu napeł­nia nasze ser­ca nadzie­ją, gdy sto­jąc obok wła­sne­go krzy­ża, czy krzy­ża bli­skich w rodzi­nie, sta­ra­my się powta­rzać: „Ojcze, nie to, co ja chcę, ale to, co Ty” (por. Mt 14,36).
Nie tyl­ko w koście­le prze­ży­wa­my Ostat­nią Wie­cze­rzę, dzię­ku­jąc za Eucha­ry­stię i kapłań­stwo, ale w roz­mo­wie rodzin­nej, we wspól­nej i oso­bi­stej modli­twie prze­ży­waj­my ten wie­czór pełen łaski i nadziei. Pan Jezus umy­wa­ją­cy nogi Apo­sto­łom uczy nas, aby­śmy – szcze­gól­nie w rodzi­nie – umy­wa­li nogi sobie nawza­jem, czy­li mie­li posta­wę pokor­nej służ­by wobec rodzi­ny. Prze­żyj­my z poko­rą uca­ło­wa­nie krzy­ża w Wiel­ki Pią­tek. Niech mat­ki poma­ga­ją dzie­ciom uca­ło­wać sto­py Pana Jezu­sa, umie­ra­ją­ce­go na krzy­żu. Litur­gia świa­tła i wody w Wigi­lię Pas­chal­ną, odno­wie­nie przy­rze­czeń chrzciel­nych, wpro­wa­dza każ­de­go z nas, każ­dą rodzi­nę, w miste­rium Zmar­twych­wsta­nia. Sta­raj­my się, by sprzą­ta­nie i zaku­py
nie przy­sło­ni­ły krzy­ża Chry­stu­so­we­go. Niech przy­go­to­wa­nie koszycz­ka z pokar­ma­mi do poświę­ce­nia nie absor­bu­je zbyt­nio dzie­ci i doro­słych. „Rodzi­ce, któ­rzy chcą wspo­ma­gać
wia­rę swo­ich dzie­ci, powin­ni dostrze­gać zacho­dzą­ce w nich zmia­ny” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 288).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Zapla­no­wać Wiel­ki Tydzień, sta­wia­jąc na pierw­sze miej­sce miłość Chry­stu­sa,
dobro ducho­we jed­nost­ki i rodzi­ny.