Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (19)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Ja jestem dobrym paste­rzem. Dobry pasterz daje życie swo­je za owce” – mówi Pan Jezus (J 10,11). Porów­na­nie do paste­rza prze­ma­wia­ło do ówcze­snych ludzi, zaj­mu­ją­cych się wypa­sem owiec. Pan Jezus przez ten obraz uczy, że trosz­czy się o ludzi, pro­wa­dzi ich, bro­ni przed wil­kiem, czy­li sza­ta­nem, a nawet goto­wy jest dać swe życie za owce. Szcze­gól­nym zna­kiem Jego miło­ści do owiec jest to, że zna owce. „Ja jestem dobrym paste­rzem i znam owce moje, a moje Mnie zna­ją, podob­nie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca” (J 10,14–15). Pan Jezus jest obec­ny wśród swe­go ludu jak pasterz odda­ny owcom. Goto­wy jest szu­kać jed­nej zagu­bio­nej owcy, zosta­wia­jąc w bez­piecz­nym miej­scu dzie­więć­dzie­siąt dzie­więć owiec (por. Łk 15,4). Świa­do­mość, że Pan Jezus jest paste­rzem każ­de­go z nas, daje nam poczu­cie bez­pie­czeń­stwa. Każ­de mał­żeń­stwo i każ­da rodzi­na odnaj­du­je w codzien­nym życiu, a  szcze­gól­nie w trud­nych sytu­acjach, w Panu Jezu­sie prze­wod­ni­ka i obroń­cę. W świe­cie, w któ­rym wciąż poja­wia­ją się pseu­do­pa­ste­rze i najem­ni­cy, opar­cie życia rodzin­ne­go na wie­rze w Pana Jezu­sa dobre­go paste­rza jest fun­da­men­tem trwa­ło­ści, wier­no­ści i dobre­go wycho­wa­nia dzie­ci. Cały lud Boży ma udział w paster­skiej god­no­ści Syna Boże­go i w paster­skich zada­niach Kościo­ła. Szcze­gól­ny udział w misji dobre­go paste­rza – Jezu­sa, mają Apo­sto­ło­wie i ich następ­cy, bisku­pi, pre­zbi­te­rzy i dia­ko­ni. Powo­ła­nie kapłań­skie, do życia kon­se­kro­wa­ne­go, misyj­ne jest łaską Bożą („Ja was wybra­łem” – mówi Pan Jezus (J 15,16), ale też wybo­rem czło­wie­ka. Zada­niem rodzi­ny jest modli­twa za paste­rzy, współ­pra­ca
z nimi, pomoc w reali­za­cji ich zadań, obro­na przed nie­spra­wie­dli­wy­mi ata­ka­mi. Rodzi­ce win­ni poma­gać dzie­ciom w odczy­ta­niu i reali­za­cji powo­ła­nia swo­ich dzie­ci, w tym tak­że – powo­ła­nia do służ­by Bożej. „Mał­żon­ko­wie są wdzięcz­ni, że paste­rze przed­sta­wia­ją im moty­wa­cje do odważ­ne­go posta­wie­nia na miłość sil­ną, solid­ną, trwa­łą” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści w rodzi­nie”, p. 200).
Pro­po­zy­cja reflek­sji
Jak czę­sto modli­my się w rodzi­nie za kapła­nów i o nowe powo­ła­nia? Czy nie uspra­wie­dli­wia­my swo­ich grze­chów wada­mi, plot­ka­mi o księ­żach? Czy poku­tu­ję
za kapła­nów, któ­rzy „usta­li w dro­dze”?