Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

PRZYJMIJCIE ŚWIATŁO CHRYSTUSA!

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej na pla­cu św. Pio­tra Waty­ka­nie, 16 maja br.

Fot. L’Osservatore Roma­no

Dro­dzy Bra­cia i Sio­stry!
Dzi­siaj koń­czy­my cykl kate­chez o Chrzcie św. Ducho­we skut­ki tego sakra­men­tu, nie­wi­dzial­ne dla oczu, ale dzia­ła­ją­ce w ser­cu osób, któ­re sta­ły się nowym stwo­rze­niem, są jasno widocz­ne dzię­ki wrę­cze­niu bia­łej sza­ty i zapa­lo­nej świe­cy. (…) Bia­ła sza­ta, sym­bo­licz­nie wyra­ża­jąc to, co wyda­rzy­ło się w sakra­men­cie, ogła­sza stan prze­mie­nio­nych w Bożej chwa­le. Co zna­czy być przy­oble­czo­nym w Chry­stu­sa, przy­po­mi­na św. Paweł wyja­śnia­jąc, jakie cno­ty win­ni pie­lę­gno­wać ochrzcze­ni: „Jako więc wybrań­cy Boży – świę­ci i umi­ło­wa­ni – oblecz­cie się w ser­decz­ne miło­sier­dzie, dobroć, poko­rę, cichość, cier­pli­wość, zno­sząc jed­ni dru­gich i wyba­cza­jąc sobie nawza­jem, jeśli­by miał ktoś zarzut prze­ciw dru­gie­mu: jak Pan wyba­czył wam, tak i wy! Na to zaś wszyst­ko [przy­oblecz­cie] miłość, któ­ra jest wię­zią dosko­na­ło­ści” (Kol 3,12–14). Rów­nież rytu­al­ne wrę­cze­nie świe­cy, zapa­lo­nej od pas­cha­łu, przy­po­mi­na o skut­kach Chrztu św.: „Przyj­mij­cie
świa­tło Chry­stu­sa”. (…) Jeste­śmy powo­ła­ni, aby przy­jąć Jego blask! Tak jak pło­mień pas­cha­łu obda­rza świa­tłem poszcze­gól­ne świe­ce, tak też miłość Zmar­twych­wsta­łe­go Pana roz­pa­la ser­ca ochrzczo­nych, napeł­nia­jąc ich świa­tłem i żarem. (…) Jeśli cho­dzi o dzie­ci, to zada­niem rodzi­ców wraz z chrzest­ny­mi jest zatrosz­cze­nie się o posi­la­nie pło­mie­nia łaski Chrztu swo­ich dzie­ci, poma­ga­jąc im wytrwać w wie­rze (por. Obrzę­dy Chrztu dzie­ci, 65). „Wycho­wa­nie chrze­ści­jań­skie, do któ­re­go dzie­ci mają pra­wo, zmie­rza do tego, aby stop­nio­wo je dopro­wa­dzać do pozna­nia pla­nu Boże­go w Chry­stu­sie tak, aby dzie­ci te mogły w koń­cu potwier­dzić wia­rę, w któ­rej zosta­ły ochrzczo­ne” (tam­że, Wpro­wa­dze­nie teo­lo­gicz­ne i pasto­ral­ne, 3). Żywa obec­ność Chry­stu­sa, któ­rą trze­ba w nas strzec, bro­nić i roz­wi­jać, jest lam­pą, któ­ra oświe­tla nasze kro­ki, świa­tłem ukie­run­ko­wu­ją­cym nasze wybo­ry, pło­mie­niem roz­pa­la­ją­cym ser­ca wycho­dzą­ce na spo­tka­nie Pana, czy­niąc nas zdol­ny­mi do poma­ga­nia tym, któ­rzy idą dro­gą wraz z nami, aż po nie­roz­dziel­ną jed­ność z Nim. (…) Cele­bra­cja Chrztu św. koń­czy się modli­twą „Ojcze nasz”, wła­ści­wą wspól­no­cie dzie­ci Bożych. Istot­nie, dzie­ci odro­dzo­ne przez Chrzest otrzy­ma­ją peł­nię daru Ducha Świę­te­go w Bierz­mo­wa­niu i będą uczest­ni­czyć w Eucha­ry­stii, ucząc się, co to zna­czy zwra­cać się do Boga i nazy­wać Go „Ojcem”. Na zakoń­cze­nie tych kate­chez o Chrzcie, pona­wiam wobec każ­de­go z was zachę­tę, któ­rą wyra­zi­łem w adhor­ta­cji apo­stol­skiej Gau­de­te et exsul­ta­te: „Pozwól, by łaska twe­go Chrztu owo­co­wa­ła na dro­dze świę­to­ści. Pozwól, aby wszyst­ko było otwar­te na Boga i dla­te­go wybierz Jego, wybie­raj Boga wciąż na nowo. Nie znie­chę­caj się, ponie­waż masz moc Ducha Świę­te­go do tego, by świę­tość była moż­li­wa. Ona w głę­bi jest owo­cem Ducha Świę­te­go w two­im życiu (por. Ga 5,22–23)” (n. 15).