Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

ŚWIĘTY SŁUGA BOŻY

MĄDRY I GORLIWY PASTERZ

Ks. bp Józef Seba­stian Pel­czar umarł pra­wie 95 lat temu, 28 mar­ca 1924 r. Był czło­wie­kiem, któ­ry inspi­ro­wał oso­bi­stym przy­kła­dem, wraż­li­wo­ścią ser­ca, dąże­niem do ewan­ge­licz­nej dosko­na­ło­ści, a tak­że świę­to­ścią. W krę­gu kapłań­sko-dusz­pa­ster­sko- nauko­wo-spo­łecz­nej służ­by, od mło­do­ści nie­stru­dze­nie pra­gnął być uczniem Chry­stu­sa i czci­cie­lem Jego Mat­ki. W herb bisku­pi wpi­sał postać Maryi z Dzie­ciąt­kiem, któ­re trzy­ma krzyż jak sztan­dar. Pod her­bem na wstę­dze uwiecz­nił począt­ko­we sło­wa Pozdro­wie­nia aniel­skie­go – AVE MARIA.
ORDYNARIUSZ DIECEZJI PRZEMYSKIEJ
Biskup Pel­czar obok sze­ro­ko zakro­jo­nej dzia­łal­no­ści dusz­pa­ster­skiej, nauko­wo- dydak­tycz­nej i pisar­skiej, powo­łał do życia – w odpo­wie­dzi na naglą­ce potrze­by spo­łecz­no­ści Kra­ko­wa, a potem i Prze­my­śla prze­ło­mu XIX/XX w. – dzie­ła i insty­tu­cje o cha­rak­te­rze cha­ry­ta­tyw­nym oraz patrio­tycz­no-oświa­to­wym, któ­re jako donio­słe ini­cja­ty­wy spo­łecz­ne ode­gra­ły zna­czą­cą rolę. Naj­więk­sze z jego dzieł – i to naj­bar­dziej oso­bi­ste – któ­re roz­kwi­tło jako Zgro­ma­dze­nie Słu­żeb­nic Naj­święt­sze­go Ser­ca Jezu­so­we­go przed 125 laty, trwa i pomyśl­nie roz­wi­ja się do dziś. Na tabli­cy pamiąt­ko­wej, któ­rą po śmier­ci Ojca wspól­no­ty ser­cań­skiej i wiel­kie­go paste­rza Die­ce­zji Prze­my­skiej ozdo­bio­no w zwień­cze­niu kape­lu­szem bisku­pim, a u dołu jego her­bem maryj­nym, pozna­je­my – po łaci­nie roz­pi­sa­ne – wiel­kie przy­mio­ty ser­ca i ducha tego wier­ne­go Syna Kościo­ła. W memo­ra­tyw­nym zapi­sie czy­ta­my m.in.: „Józef Seba­stian Pel­czar, bp prze­my­ski obrząd­ku łaciń­skie­go, przed­tem pro­fe­sor i rek­tor UJ, pasterz według Najśw. Ser­ca Jezu­so­we­go, nie­zmor­do­wa­ny sze­rzy­ciel czci Najśw. Sakra­men­tu i Najśw.
Maryi Pan­ny, ojciec ubo­gich, Zało­ży­ciel Zgro­ma­dze­nia Słu­żeb­nic Najśw. Ser­ca Jezu­so­we­go; odbył trzy syno­dy, wysta­wił semi­na­rium, wspa­nia­le ozdo­bił kościół kate­dral­ny, był auto­rem wie­lu dzieł asce­tycz­nych; uro­dzo­ny w Kor­czy­nie w 1842, wyświę­co­ny w 1864, kon­se­kro­wa­ny (na bpa pomoc­ni­cze­go w Prze­my­ślu) w 1899, pre­ko­ni­zo­wa­ny (na ordy­na­riu­sza) w 1900”. W jed­nym ze wspo­mnień o Paste­rzu prze­my­skim, ks. prof. Jan Fija­łek z uczel­ni lwow­skiej, kra­kow­skiej oraz PAU pod­kre­ślił, że ks. bp Pel­czar „za cza­sów swo­jej pro­fe­su­ry w Kra­ko­wie, jak i na sto­li­cy prze­my­skiej, praw­dzi­wie był ECCLESIAE NEC NON PATRIAE DECUS ET GLORIA” – Kościo­ła, a tak­że Ojczy­zny ozdo­bą i chwa­łą.