Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

ODPOCZYNEK TO CZAS KONTEMPLACJI, UWIELBIENIA I DZIĘKCZYNIENIA BOGU

Frag­men­ty kate­che­zy Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­nej pod­czas audien­cji ogól­nej na pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 5 wrze­śnia br.

Fot. L’Osservatore Roma­no

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!
Nasza dro­ga przez Deka­log pro­wa­dzi nas dzi­siaj do przy­ka­za­nia, któ­re mówi o dniu odpo­czyn­ku. Wyda­je się, że jest ono łatwe do wypeł­nie­nia, ale jest to błęd­ne wra­że­nie. Odpo­czy­nek nie jest napraw­dę spra­wą pro­stą, ponie­waż ist­nie­je odpo­czy­nek fał­szy­wy i odpo­czy­nek praw­dzi­wy. Jak je może­my roz­po­znać? Dzi­siej­sze spo­łe­czeń­stwo jest spra­gnio­ne roz­ryw­ki i waka­cji. Bran­ża rekre­acyj­na pro­spe­ru­je cał­kiem dobrze, a rekla­ma przed­sta­wia świat ide­al­ny jako duży park roz­ryw­ki, gdzie wszy­scy się bawią. (…) Sło­wa Deka­lo­gu poszu­ku­ją i znaj­du­ją sed­no pro­ble­mu, rzu­ca­jąc inne świa­tło na to, czym jest odpo­czy­nek. Przy­ka­za­nie zawie­ra szcze­gól­ny ele­ment: dostar­cza moty­wa­cji. Odpo­czy­nek w imię Pana ma dokład­ną moty­wa­cję: „W sze­ściu dniach bowiem uczy­nił Pan [pul­lqu­ote]
Do Pola­ków Ojciec Świę­ty powie­dział:
Witam ser­decz­nie uczest­ni­czą­cych w audien­cji Pola­ków. Dzi­siaj
szcze­gól­nie pozdra­wiam dzie­ci i mło­dzież, któ­re roz­po­czę­ły
nowy rok szkol­ny, tak­że ich rodzi­ców i wycho­waw­ców. Niech będzie
on dla was cza­sem zdo­by­wa­nia wie­dzy, mądro­ści i życio­we­go doświad­cze­nia.
Pamię­taj­cie o codzien­nej modli­twie i o udzia­le we
Mszy św. w każ­dą nie­dzie­lę. Niech Mat­ka Boża, któ­rej uro­dzi­ny będzie­my
obcho­dzi­li w Jej świę­to przy­pa­da­ją­ce w sobo­tę, poma­ga wam
wszyst­kim we wzra­sta­niu do świę­to­ści.
[/pullquote]niebo, zie­mię, morze oraz wszyst­ko, co jest w nich, w siód­mym zaś dniu odpo­czął. Dla­te­go pobło­go­sła­wił Pan dzień sza­ba­tu i uznał go za świę­ty” (Wj 20,11). (…) Czym jest zatem odpo­czy­nek według tego przy­ka­za­nia? Jest to czas kon­tem­pla­cji, uwiel­bie­nia, a nie uciecz­ki od rze­czy­wi­sto­ści. To czas, aby spoj­rzeć na rze­czy­wi­stość i powie­dzieć: jak­że pięk­ne jest życie! Odpo­czyn­ko­wi jako uciecz­ce od rze­czy­wi­sto­ści, Deka­log prze­ciw­sta­wia odpo­czy­nek jako bło­go­sła­wień­stwo rze­czy­wi­sto­ści. Dla nas, chrze­ści­jan, cen­trum Dnia Pań­skie­go, nie­dzie­li, sta­no­wi Eucha­ry­stia, co zna­czy „dzięk­czy­nie­nie”. To jest dzień, aby powie­dzieć Bogu: dzię­ku­ję Ci za życie, za Two­je miło­sier­dzie, za wszyst­kie Twe dary. Nie­dzie­la nie jest dniem, aby prze­kre­ślić inne dni, ale aby je przy­po­mnieć, bło­go­sła­wić je i pogo­dzić się z życiem. Jak­że wie­lu ludzi, mają­cych wie­le moż­li­wo­ści roz­ryw­ki, nie jest pogo­dzo­nych z życiem. Nie­dzie­la to dzień, by pogo­dzić się z życiem mówiąc: życie jest cen­ne; nie jest łatwe, cza­sa­mi bole­sne, ale jest cen­ne. (…) Bło­go­sła­wień­stwo i radość ozna­cza­ją otwar­cie na dobro, będą­ce doj­rza­łym poru­sze­niem ser­ca. Dobro jest życz­li­we i nigdy się nie narzu­ca. Musi być wybra­ne. (…) W Księ­dze Powtó­rzo­ne­go Pra­wa Pan mówi: „Kła­dę przed wami życie i śmierć, bło­go­sła­wień­stwo i prze­kleń­stwo. Wybie­raj­cie więc życie, aby­ście żyli wy i wasze potom­stwo” (30,19). Takim wybo­rem jest „niech Mi się sta­nie” Maryi Dzie­wi­cy, jest to otwar­cie się na Ducha Świę­te­go, sta­wia­ją­ce­go nas w śla­dach Chry­stu­sa, Tego któ­ry odda­je się Ojcu w momen­cie naj­bar­dziej dra­ma­tycz­nym i obie­ra dro­gę, któ­ra pro­wa­dzi do zmar­twych­wsta­nia. Kie­dy życie sta­je się pięk­ne? Kie­dy zaczy­na­my dobrze o nim myśleć, bez wzglę­du na naszą histo­rię. Gdy moż­li­we jest zło­że­nie w darze wąt­pli­wo­ści: wszyst­ko jest łaską, a ta świę­ta myśl kru­szy wewnętrz­ny mur nie­za­do­wo­le­nia, inau­gu­ru­jąc auten­tycz­ny odpo­czy­nek. Życie sta­je się pięk­ne, kie­dy otwie­ra­my ser­ce na Opatrz­ność i odkry­wa­my, że praw­dą jest to, co mówi Psalm: „Dusza moja spo­czy­wa tyl­ko w Bogu” (62,2). Pięk­ne są te sło­wa Psal­mu: „Dusza moja spo­czy­wa tyl­ko w Bogu”.