Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

TYDZIEŃ LITURGICZNY

DWUDZIESTY ÓSMY TYDZIEŃ ZWYKŁY 15–20 X 2018

PONIEDZIAŁEK
Ga 4,22–24.26–27.31–5,1; Łk 11,29–32
Słowo Boże: Wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny: niewiasty wyobrażają dwa przymierza; jedno, zawarte pod górą Synaj, rodzi ku niewoli, a wyobraża je Hagar. Natomiast górne Jeruzalem cieszy się wolnością i ono jest naszą matką. Tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej. Biblia chętnie posługuje się metaforami, by opisać rzeczywistość wiary. Osoby, miejsca, czasy, gesty, zdarzenia często kryją w sobie treści głębsze, które w duchu wiary można odczytać – i w ten sposób można smakować niezwykłe bogactwo tekstów natchnionych. Abrahama obrazują dwie kobiety, według św. Pawła, dwa przymierza: spod Góry Synaj i z Golgoty. To drugie (symbolizuje je Sara) daje początek Kościołowi. Bo w Kościele Pan udziela swej łaski, która człowiekowi uwikłanemu w grzech przynosi prawdziwą wolność.
WTOREK
Ga 5,1–6; Łk 11,37–41
Słowo Boże: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda. Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie. Życie uczniów Jezusa biegnie w jednym kierunku: ku większej wolności. Jednakże nie jest to wolność rozumiana jako nieskrępowana swoboda czynienia czegokolwiek, na co mamy ochotę. Jest to wolność, która rodzi się z wyboru Jezusa. Im mocniej każdego dnia ponawiamy wybór Jezusa, tym bardziej stajemy się wolni – zdolni do coraz doskonalszej miłości. Dlatego oburzenie budzi w Apostole powrót niektórych do obrzezania, bo ono po przyjściu Jezusa utraciło swoją ważność. Tylko łaska dana nam w Jezusie przynosi doskonałą wolność.
ŚRODA
Ga 5,18–25; Łk 11,42–46
Słowo Boże: Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy. To jeden z tych testów, który może być zwierciadłem duszy. Jeśli chcemy zmierzyć stan swej wiary i jej owocowanie uczynkami w codzienności, to warto skonfrontować swoje reakcje i postawy z wartościami, które Paweł nazywa owocami Ducha Świętego. Trzeba zacząć od podstawowych pytań: czy pragniemy owoców Ducha Świętego? Czy pozwalamy Duchowi Bożemu działać w naszym sercu? Czy wymienione przez Apostoła owoce Ducha ujawniają się w naszej codzienności? Rozważając słowa św. Pawła odkryjemy ogrom pracy, która nas czeka.
CZWARTEK
2 Tm 4,9–17a; Łk 10,1–9
ŚWIĘTO ŚW. ŁUKASZA EWANGELISTY
Słowo Boże: Weź Marka i przyprowadź ze sobą; jest mi bowiem przydatny do posługiwania… W pierwszej mojej obronie nikt nie stanął przy mnie, ale mię wszyscy opuścili… Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie…  Są takie etapy naszej drogi życiowej, które możemy przechodzić bez oglądania się na innych. Po prostu radzimy sobie wystarczająco d obrze. A le w ystarczy j edna „słabsza” chwila, by odczuć cały ciężar utrapienia, często przerastający nasze siły. Wówczas nie sposób postawić następnego kroku bez pomocy kogoś z zewnątrz. To jest trudne doświadczenie, bo niechętnie przyznajemy się wobec siebie, że potrzebujemy pomocy. Mimo to umiejmy wyznać to wobec innych. Proste słowo „potrzebuję cię” głęboko otwiera ludzkie serca.
PIĄTEK
Ef 1,11–14; Łk 12,1–7
Słowo Boże: W Nim także i wy, usłyszawszy głoszenie prawdy, Dobrą Nowinę o waszym zbawieniu, w Nim również – uwierzywszy, zostaliście naznaczeni pieczęcią, Duchem Świętym, który był obiecany. O n j est z adatkiem n aszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością Boga. Choć prorocy zapowiadali uniwersalny wymiar zbawienia, bo Bóg nikogo nie chciał wykluczyć z daru łaski, to jednak dla Żydów tamtego czasu było to rewolucyjne stwierdzenie, że przez Chrystusa poganie również dostępują zbawienia. Każdy, kto uwierzy usłyszawszy Dobrą Nowinę o Jezusie, otrzymuje w darze Ducha Świętego. Staje się własnością Boga. Poniekąd otrzymuje prawo do dziedziczenia darów odkupienia. Jeśli dziś ktoś jest poza zasięgiem łaski, to jest sprawą nas, wierzących, by przyprowadzić go do Chrystusa.
SOBOTA
Ef 1,15–23; Łk 12,8–12
Słowo Boże: Proszę, aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych… Uczone traktaty teologiczne, nabrzmiałe ludzkim myśleniem, wydają się być słomą wobec tej mądrości, która zstępuje od Boga i dostępna jest człowiekowi prawdziwie wierzącemu. Nie szukajmy współczesnych głosów, miłych dla ucha, dostarczających przyjemnych doznań – ich żywot jest nader krótki. Nie biegajmy za kolejnymi nowymi, budującymi konferencjami, by zaspokoić swoją ciekawość i duchowy apetyt. Ceńmy sobie nade wszystko głos Stwórcy, który wydobywa się z wieczności i nas do wieczności wprowadza.