Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (44)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Czu­waj­cie i módl­cie się w każ­dym cza­sie, aby­ście mogli sta­nąć przed Synem Czło­wie­czym” – wzy­wa nas Pan Jezus (Łk 21,36). Do modli­twy za zmar­łych skła­nia nas Uro­czy­stość Wszyst­kich Świę­tych i Dzień Zadusz­ny, a tak­że cały listo­pad. Nawet przy­ro­da, opa­da­ją­ce z drzew liście przy­po­mi­na­ją o prze­mi­ja­niu i śmier­ci. Na począt­ku listo­pa­da odwie­dza­my gro­by naszych bli­skich, przy­no­si­my kwia­ty i zni­cze, wspo­mi­na­my ich życie, ich ostat­nie chwi­le z nami, modli­my się za nich, zysku­je­my odpu­sty. W Uro­czy­stość Wszyst­kich Świę­tych
dzię­ku­je­my za wszyst­kich zba­wio­nych.
Prze­ży­wa­my praw­dę Wia­ry o świę­tych obco­wa­niu, czy­li ducho­wej łącz­no­ści Kościo­ła piel­grzy­mu­ją­ce­go, któ­rym my jeste­śmy, z Kościo­łem chwa­leb­nym w nie­bie i z Kościo­łem cier­pią­cym w czyść­cu. Za wszyst­kich ludzi nasz Pan, Jezus Chry­stus, zło­żył ofia­rę odku­pie­nia. „Jed­ną bowiem ofia­rą udo­sko­na­lił na wie­ki tych, któ­rzy są uświę­ca­ni” (Hbr 10,14). Pan Jezus przy­po­mi­na o czuj­no­ści, o goto­wo­ści na Jego przyj­ście. Śmierć przy­cho­dzi po dłu­gim życiu, dłu­giej cho­ro­bie, ale też przy­cho­dzi w sile wie­ku, w mło­do­ści, a nawet w dzie­ciń­stwie. Pan Jezus, wzy­wa­jąc nas do goto­wo­ści na śmierć i sąd, naucza o koń­cu świa­ta, kie­dy wszy­scy ludzie wszyst­kich cza­sów powsta­ną z mar­twych. „Wów­czas ujrzą Syna Czło­wie­cze­go, przy­cho­dzą­ce­go w obło­kach z wiel­ką mocą i chwa­łą” (Mk 13,26). „Nie prze­mi­nie to poko­le­nie, aż się to wszyst­ko sta­nie” (Mk 13,30). Mówił też Pan Jezus: „Nie­bo i zie­mia prze­mi­ną, ale sło­wa moje nie prze­mi­ną”
(Mk 13,31). „Chry­stus jest Panem życia wiecz­ne­go. Do Nie­go jako Odku­pi­cie­la świa­ta
nale­ży peł­ne pra­wo osta­tecz­ne­go sądze­nia czy­nów i serc ludzi” – Kate­chizm Kościo­ła Kato­lic­kie­go, p. 679.
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Prze­ży­wa­my głę­bo­ko i bole­śnie śmierć swych bli­skich w rodzi­nie. Dłu­go nie potra­fi­my się pogo­dzić z odej­ściem oso­by bli­skiej. Prze­ży­wa­nie śmier­ci bliź­nie­go czę­sto umac­nia nas w wie­rze, spra­wia, że wię­cej się modli­my.