Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

SŁOWA KAPŁANA

W MOCY DUCHA (4)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Św. Józef w Betle­jem szu­ka miej­sca dla mają­ce­go się naro­dzić Pana Jezu­sa. „Nie było miej­sca w gospo­dzie” – czy­ta­my w Ewan­ge­lii. Zba­wi­ciel przy­cho­dzi na świat w szo­pie dla zwie­rząt. Dzie­cię Jezus zosta­je zło­żo­ne w żło­bie. Przed świę­ta­mi trwa­ją przy­go­to­wa­nia: sprzą­ta­nie, zaku­py, zasta­na­wia­nie się, jaki­mi pre­zen­ta­mi obda­rzyć bli­skich. Wie­le uwa­gi poświę­ca się zazwy­czaj wie­cze­rzy wigi­lij­nej. Wszy­scy chcą być wier­ni tra­dy­cji chrze­ści­jań­skiej i rodzin­nej. Nie­któ­rzy wyjeż­dża­ją za gra­ni­cę na nar­ty. Nie będzie Paster­ki, nie będzie Komu­nii świę­tej, może będą kolę­dy, a nawet – jak­by wie­cze­rza wigi­lij­na z cho­in­ką. Nie będzie nie­po­wta­rzal­nej atmos­fe­ry reli­gij­nej i rodzin­nej. W IV nie­dzie­lę Adwen­tu prze­ży­wa­my na nowo Zwia­sto­wa­nie: „Oto Ja słu­żeb­ni­ca Pań­ska, niech Mi się sta­nie według twe­go sło­wa” (Łk 1,38). Ewan­ge­lia ze Mszy świę­tej pro­wa­dzi nas do Elż­bie­ty. Mary­ja przy­no­si do Elż­bie­ty pod ser­cem Jezu­sa. Elż­bie­ta nosi w łonie Jana Chrzci­cie­la. Św. Elż­bie­ta, gdy ujrza­ła Mary­ję, wyda­ła
okrzyk i powie­dzia­ła: „Bło­go­sła­wio­na jesteś mię­dzy nie­wia­sta­mi i bło­go­sła­wio­ny jest owoc Two­je­go łona” (Łk 1,42). „Bło­go­sła­wio­na jesteś, któ­raś uwie­rzy­ła, że speł­nią się sło­wa powie­dzia­ne Ci od Pana” (Łk 1,45) – te sło­wa Elż­bie­ty stresz­cza­ją posta­wę Maryi wobec Boga i Jego pla­nów. Jest to wzór dla każ­de­go z nas, na całe życie, ale jest to szcze­gól­ny wzór, jak prze­ży­wać świę­ta Boże­go Naro­dze­nia. Te świę­ta, a szcze­gól­nie wie­cze­rza wigi­lij­na, są łaską Bożą, aby umoc­nić, nie­raz osła­bio­ną, miłość mał­żeń­ską i rodzin­ną. Jest to szan­sa, aby – tak­że w wycho­wa­niu – umoc­nić wia­rę, przy­po­mnieć, że w życiu naj­waż­niej­szy jest Bóg i Jego pla­ny. Wie­lu będzie się cie­szyć dzie­le­niem
się opłat­kiem, wie­lu będzie pła­kać, bo ktoś odszedł od rodzi­ny, ktoś odszedł do wiecz­no­ści i pozo­sta­ło wspo­mnie­nie oraz wiel­ki ból. Cie­szyć się będą szcze­gól­nie ci, któ­rzy będą dzię­ko­wać Bogu za dar dzie­cię­cia: „Kto przyj­mu­je jed­no z tych małych, Mnie przyj­mu­je” (por. Mt 18,5). „Przed każ­dą rodzi­ną uka­zu­je się iko­na Rodzi­ny z Naza­re­tu, z jej codzien­nym tru­dem” (Ojciec Świę­ty Fran­ci­szek, adhor­ta­cja Amo­ris laeti­tia – „O miło­ści
w rodzi­nie”, p. 30).
Pro­po­zy­cja posta­no­wie­nia
Na ile od nas zale­ży, sta­raj­my się, by świę­ta były prze­ży­wa­ne wokół Dzie­ciąt­ka Jezus, z Mary­ją i Józe­fem.