Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Świętość broni się sama

Świętość broni się sama

Paź­dzier­nik jest w naszym kra­ju mie­sią­cem nie tyl­ko różań­co­wej zadu­my, ale i cza­sem budze­nia wdzięcz­no­ści za zdu­mie­wa­ją­cy dar powo­ła­nia jed­ne­go z synów pol­skiej zie­mi na Sto­li­cę Pio­tro­wą – 16 paź­dzier­ni­ka 1978 roku. 22 paź­dzier­ni­ka wspo­mi­na­my nasze­go wiel­kie­go Świę­te­go.

Ze zdu­mie­niem, wła­sny­mi oczy­ma obser­wu­je­my, jak w mia­rę upły­wu cza­su od śmier­ci świę­te­go Papie­ża z Wado­wic, coraz moc­niej post­po­nu­je się jego oso­bę i doko­na­nia pon­ty­fi­ka­tu.  Jed­nak świę­tość bro­ni się sama – i sama ścią­ga na sie­bie atak Złe­go. W tym klu­czu chciał­bym popa­trzeć na wybra­ne tema­ty z prze­ogrom­nej spu­ści­zny naucza­nia Papie­ża Jana Paw­ła II Wiel­kie­go.

Temat życia ludz­kie­go

Ojciec Świę­ty wie­lo­krot­nie pod­kre­ślał świę­tość daru życia każ­de­go czło­wie­ka, i to na całej linii jego ist­nie­nia – od momen­tu poczę­cia aż do natu­ral­nej śmier­ci. Nauka ta, znaj­du­ją­ca swe korze­nie w prze­ka­zie biblij­nym oraz w tra­dy­cji Kościo­ła, bar­dzo moc­no nazna­czy­ła rów­nież życie same­go Karo­la Woj­ty­ły. Otóż, jak się oka­zu­je po latach, w bio­gra­fii jego mat­ki czy­ta­my o zagro­że­niu życia małe­go Lol­ka, kie­dy był jesz­cze pod ser­cem swo­jej mamy, Emi­lii. Tym spo­so­bem Papież stał się gło­sem wszyst­kich nie­na­ro­dzo­nych, któ­rych życie „zawie­szo­ne” bywa w plą­ta­ni­nie decy­zji rodzi­ców czy prze­pi­sów pań­stwo­wych… Pona­wia­ne przez Ojca Świę­te­go ape­le o posza­no­wa­nie życia nie­na­ro­dzo­nych zna­la­zły swój wyraz w potwier­dze­niu nauki Kościo­ła na temat war­to­ści i nie­na­ru­szal­no­ści życia ludz­kie­go w ency­kli­ce Eva­ge­lium vitae.

Podob­nie rzecz mia­ła się z ostat­nim bie­gu­nem życia – sta­ro­ścią. Jan Paweł II pochy­lał się w swo­ich piel­grzym­kach nad cier­pie­niem cho­rych, napi­sał nawet list apo­stol­ski Salvi­fi­ci Dolo­ris − o chrze­ści­jań­skim sen­sie ludz­kie­go cier­pie­nia, a z cza­sem (w roku 1992) usta­no­wił Świa­to­wy Dzień Cho­re­go. Schy­łek życia to rów­nież bogac­two zadań i moż­li­wo­ści, jakie sta­ją przed czło­wie­kiem – i o tym przy­po­mniał w Liście do ludzi w pode­szłym wie­ku, sam pisząc te sło­wa na rok przed swo­imi osiem­dzie­sią­ty­mi uro­dzi­na­mi. I ten bie­gun życia Papie­ża był obec­ny nie tyl­ko w naucza­niu Namiest­ni­ka Chry­stu­sa, ale i dogłęb­nie doświad­cza­ny aż po ogo­ło­ce­nie cho­ro­by, star­czej bez­sil­no­ści i w koń­cu śmierć.

Temat rodzi­ny

To obszar naucza­nia papie­skie­go, któ­ry prze­ni­ka się z wcze­śniej wspo­mnia­nym – zarów­no w obsza­rze prze­ka­zy­wa­nia życia, jak i w podej­ściu do senio­rów naszych rodzin. W koń­cu rodzi­na opar­ta o fun­da­ment sakra­men­tu mał­żeń­stwa jest takim pierw­szym Kościo­łem, w któ­rym czło­wiek pozna­je Pana Boga przez świa­dec­two swo­ich bli­skich, uczy się modli­twy i odróż­nia­nia dobra od zła – stąd nazwa, któ­ra się przy­ję­ła dla rze­czy­wi­sto­ści rodzi­ny chrze­ści­jań­skiej – Kościół domo­wy.

Samo życie Papie­ża z Pol­ski było bole­snym odkry­wa­niem war­to­ści rodzi­ny – w wie­ku 9 lat stra­cił mat­kę, a trzy lata póź­niej star­sze­go o 14 lat bra­ta Edmun­da. W koń­cu mając 21 lat stra­cił ostat­nie­go człon­ka swej naj­bliż­szej rodzi­ny – ojca, Karo­la senio­ra. Z bie­giem lat dowie­dzie­li­śmy się, że czte­ry lata przed Karol­kiem przy­szła na świat jego sio­stra Olga, ale zmar­ła w dniu naro­dzin. Jak­że dobrze rozu­miał Karol Woj­ty­ła war­tość rodzi­ny i jej zdro­wych wię­zi, któ­rych sam mógł doświad­czyć tak krót­ko na tej zie­mi. Może ten fakt jego bio­gra­fii uwraż­li­wił przy­szłe­go Ojca Świę­te­go na tema­ty­kę rodzi­ny, któ­rej poświę­cił wie­le wysił­ku w cza­sie swe­go pon­ty­fi­ka­tu?

Na stro­nie inter­ne­to­wej zamiesz­czo­ne są wyłącz­nie frag­men­ty wybra­nych arty­ku­łów, po resz­tę zapra­sza­my do lek­tu­ry papie­ro­wej wer­sji nasze­go Tygo­dni­ka.

ks. Dawid Leśniak