Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

Umiłowani Bracia i Siostry! Drodzy Rodacy!

Jan Paweł II

Uca­ło­wa­łem zie­mię pol­ską, z któ­rej wyro­słem. Zie­mię, z któ­rej wezwał mnie Bóg – nie­zba­da­nym wyro­kiem swo­jej Opatrz­no­ści – na Sto­li­cę Pio­tro­wą w Rzy­mie. Zie­mię, do któ­rej przy­by­wam dzi­siaj jako piel­grzym. Pozwól­cie więc, że zwró­cę się do was, aby pozdro­wić każ­de­go i wszyst­kich tym samym pozdro­wie­niem, któ­rym w dniu 16 paź­dzier­ni­ka minio­ne­go roku pozdro­wi­łem zebra­nych na pla­cu św. Pio­tra w Rzy­mie:

Niech będzie pochwa­lo­ny Jezus Chry­stus!

Pozdra­wiam was w imię Chry­stu­sa, tak jak nauczy­łem się pozdra­wiać ludzi tutaj, w Pol­sce…

– w Pol­sce, w tej mojej zie­mi ojczy­stej, w któ­rej sta­le tkwię głę­bo­ko wro­śnię­ty korze­nia­mi moje­go życia, moje­go ser­ca, moje­go powo­ła­nia,

– w Pol­sce, w tym kra­ju, w któ­rym – jak napi­sał Nor­wid – „kru­szy­nę chle­ba pod­no­szą z zie­mi przez usza­no­wa­nie dla darów nie­ba…” (Moja piosn­ka),

– w Pol­sce, któ­ra nale­ży do Euro­py i do ludz­ko­ści współ­cze­snej poprzez cały tysiąc­let­ni zrąb swo­ich dzie­jów,

– w Pol­sce, któ­ra przez cały ciąg tych dzie­jów zwią­za­ła się z Kościo­łem Chry­stu­so­wym i ze Sto­li­cą Rzym­ską szcze­gól­nym węzłem ducho­wej jed­no­ści.

Umi­ło­wa­ni Bra­cia i Sio­stry! Roda­cy!

Przy­by­wam do was jako syn tej zie­mi, tego naro­du, a zara­zem, z nie­zba­da­nych wyro­ków Opatrz­no­ści, jako następ­ca św. Pio­tra: na tej wła­śnie rzym­skiej sto­li­cy.

Dzię­ku­ję wam, żeście nie zapo­mnie­li o mnie, że od dnia moje­go wybo­ru nie prze­sta­je­cie mnie wspie­rać modli­twą, oka­zu­jąc mi zara­zem tak wie­le ludz­kiej życz­li­wo­ści. Dzię­ku­ję wam, żeście mnie zapro­si­li.

Witam w duchu i obej­mu­ję ser­cem każ­de­go czło­wie­ka żyją­ce­go na pol­skiej zie­mi.

Witam rów­nież wszyst­kich gości, któ­rzy przy­by­li na te dni z zagra­ni­cy, a zwłasz­cza przed­sta­wi­cie­li świa­to­wej Polo­nii.

Powi­ta­łem już i jesz­cze teraz witam przed­sta­wi­cie­li państw i naro­dów akre­dy­to­wa­nych przy rzą­dzie pol­skim w War­sza­wie i wyra­żam publicz­ny sza­cu­nek dla wszyst­kich tych państw i naro­dów, któ­re Sza­now­ni Pano­wie repre­zen­tu­je­cie.

Jakież uczu­cia budzi w moim ser­cu melo­dia i tekst pol­skie­go hym­nu naro­do­we­go, któ­re­go przed chwi­lą wysłu­cha­li­śmy z należ­ną czcią.

Dzię­ku­ję wam, że temu Pola­ko­wi, któ­ry dzi­siaj przy­by­wa „z zie­mi wło­skiej do pol­skiej”, towa­rzy­szy na pro­gu jego piel­grzym­ki po Pol­sce ta melo­dia i tekst, w któ­rym sta­le docho­dzi­ła i docho­dzi do gło­su nie­stru­dzo­na wola życia naro­du: „póki my żyje­my”.

Pra­gnę, aże­by mój pobyt w Pol­sce przy­słu­żył się rów­nież tej nie­stru­dzo­nej woli życia moich roda­ków na zie­mi, któ­ra jest naszą wspól­ną Mat­ką i Ojczy­zną. Oby słu­żył dobru wszyst­kich Pola­ków, wszyst­kich pol­skich rodzin, naro­du i pań­stwa. Oby – powiem to jesz­cze raz – pobyt ten mógł przy­słu­żyć się wiel­kim spra­wom poko­ju, przy­ja­zne­go współ­ży­cia pomię­dzy naro­da­mi i spra­wie­dli­wo­ści spo­łecz­nej.

Hasłem piel­grzym­ki były sło­wa „Gau­de Mater Polo­nia”Raduj się, Mat­ko Pol­sko (pierw­szy wer­set śre­dnio­wiecz­ne­go hym­nu ku czci św. Sta­ni­sła­wa, bisku­pa i męczen­ni­ka ze Szcze­pa­no­wa).

Ojciec Świę­ty Jan Paweł II wygło­sił 48 homi­lii i prze­mó­wień ofi­cjal­nych oraz wie­le nie­ofi­cjal­nych, jak np. roz­mo­wy z mło­dzie­żą pod Oknem Papie­skim przy ul. Fran­cisz­kań­skiej 3 w Kra­ko­wie. Tyle też razy spo­ty­kał się z róż­ny­mi gru­pa­mi piel­grzy­mów w miej­sco­wo­ściach, któ­re wyzna­czy­ły wła­dze pań­stwo­we: War­sza­wa (2–3 VI) – 5 spo­tkań, Gnie­zno (3 VI) – 4 spo­tka­nia, Czę­sto­cho­wa – Jasna Góra (4–6 VI) – 21 spo­tkań, Kra­ków (6 VI) – 2 spo­tka­nia, Kal­wa­ria Zebrzy­dow­ska, Wado­wi­ce, Oświę­cim-Brze­zin­ka (7 VI) – 3 spo­tka­nia, Nowy Targ (8 VI) – 1 spo­tka­nie, Kra­ków (8–10 VI) – 12 spo­tkań.