Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”
ul. Kazimierza Wielkiego 18/3
30-074 Kraków

Sekretariat: 12 423-22-57
Redakcja: 12 421-75-49
Prenumerata: 12 422-74-18

W Jezusie Niebo zstąpiło na ziemię

Papież Franciszek/Fot.L Osservatore Romano

Dro­dzy bra­cia i sio­stry!

Dziś obcho­dzo­ne jest świę­to św. Szcze­pa­na, pierw­sze­go męczen­ni­ka. Mówi nam o nim Księ­ga Dzie­jów Apo­stol­skich (por. rozdz. 6–7), a we frag­men­cie czy­ta­nym dziś w litur­gii przed­sta­wia go w koń­co­wych chwi­lach życia, kie­dy zosta­je poj­ma­ny i uka­mie­no­wa­ny (por. 6,12; 7,54- 60). W rado­snej atmos­fe­rze świąt Boże­go Naro­dze­nia to wspo­mnie­nie pierw­sze­go chrze­ści­ja­ni­na zabi­te­go z powo­du wia­ry może zda­wać się nie na miej­scu. Jed­nak wła­śnie w per­spek­ty­wie wia­ry dzi­siej­sza uro­czy­stość jest zgod­na z praw­dzi­wym zna­cze­niem Boże­go Naro­dze­nia. W męczeń­stwie Szcze­pa­na prze­moc jest bowiem poko­na­na przez miłość, śmierć przez życie: w godzi­nie naj­wyż­sze­go świa­dec­twa podzi­wia nie­bo otwar­te i udzie­la prze­śla­dow­com prze­ba­cze­nia (por. w. 60).

Ten mło­dy słu­ga Ewan­ge­lii, pełen Ducha Świę­te­go, potra­fił mówić o Jezu­sie sło­wa­mi, a przede wszyst­kim swo­im życiem. Patrząc na nie­go, widzi­my wypeł­nie­nie obiet­ni­cy Jezu­sa zło­żo­nej jego uczniom: „Kie­dy będą się nad wami znę­cać z moje­go powo­du, Duch Ojca da wam siłę i sło­wa, by dawać świa­dec­two” (por. Mt 10,19–20). Tak nam obie­cał Jezus. W szko­le św. Szcze­pa­na, któ­ry stał się podob­nym do swe­go Mistrza zarów­no za życia, jak i w śmier­ci, rów­nież my wpa­tru­je­my się w Jezu­sa, wier­ne­go świad­ka Ojca. Uczy­my się, że chwa­ła Nie­bios, któ­ra trwa na całe życie, tak­że na życie wiecz­ne, nie pole­ga na bogac­twie i wła­dzy, ale na miło­ści i darze z sie­bie.

Musi­my utkwić wzrok w Jezu­sie, „któ­ry jest daw­cą naszej wia­ry i jej celem” (Hbr 12,2), aby móc zdać spra­wę z nadziei, jaka zosta­ła nam dana (por. 1 P 3,15), poprzez wyzwa­nia i pró­by z któ­ry­mi musi­my się codzien­nie mie­rzyć. Dla nas, chrze­ści­jan, nie­bo nie jest już odle­głe, oddzie­lo­ne od zie­mi: w Jezu­sie Nie­bo zstą­pi­ło na zie­mię. I dzię­ki Nie­mu, mocą Ducha Świę­te­go, może­my pod­jąć wszyst­ko, co ludz­kie i ukie­run­ko­wać ku Nie­bu. Tak aby naszym pierw­szym świa­dec­twem był wła­śnie nasz spo­sób bycia ludź­mi, styl życia ukształ­to­wa­ny na wzór Jezu­sa: łagod­ne­go i odważ­ne­go, pokor­ne­go i szla­chet­ne­go, wyzby­te­go prze­mo­cy i moc­ne­go.

Szcze­pan był dia­ko­nem, jed­nym z pierw­szych sied­miu dia­ko­nów Kościo­ła (por. Dz 6, 1–6). Uczy on nas gło­sze­nia Chry­stu­sa poprzez gesty bra­ter­stwa i ewan­ge­licz­nej miło­ści. Jego świa­dec­two, osią­ga­ją­ce swój szczyt w męczeń­stwie, jest źró­dłem inspi­ra­cji dla odno­wy naszych wspól­not chrze­ści­jań­skich. Są one powo­ła­ne, by sta­wa­ły się coraz bar­dziej misyj­ne, dążą­ce wszyst­kie do ewan­ge­li­za­cji, zde­cy­do­wa­ne, by dotrzeć do męż­czyzn i kobiet na pery­fe­riach egzy­sten­cjal­nych i geo­gra­ficz­nych, gdzie jest wię­cej pra­gnie­nia nadziei i zba­wie­nia. Wspól­not, któ­re nie idą za logi­ką świa­to­wą, nie sta­wia­ją sie­bie w cen­trum, jako naj­waż­niej­sze na obra­zie, lecz jedy­nie chwa­łę Boga i dobro ludzi, zwłasz­cza malucz­kich i ubo­gich.

Świę­to pierw­sze­go męczen­ni­ka Szcze­pa­na wzy­wa nas, byśmy pamię­ta­li o wszyst­kich męczen­ni­kach, dnia wczo­raj­sze­go i dzi­siej­sze­go, do poczu­cia wspól­no­ty z nimi oraz do pro­sze­nia dla nich o łaskę życia i umie­ra­nia z imie­niem Jezu­sa w ser­cu i na ustach. Niech Mary­ja, Mat­ka Odku­pi­cie­la, pomo­że nam prze­ży­wać ten okres Boże­go Naro­dze­nia, wpa­tru­jąc się w Jezu­sa, aby z każ­dym dniem sta­wać się coraz bar­dziej do Nie­go podob­ny­mi.

Kate­che­za Ojca Świę­te­go Fran­cisz­ka, wygło­szo­na przed modli­twą „Anioł Pań­ski” na Pla­cu św. Pio­tra w Waty­ka­nie, 26 grud­nia 2019 r.